Typschrift (derde pagina van een rapportage of brief). 13 juni 1941. De Directeur (vermoedelijk van de Gemeentelijke Visafslag Amsterdam). Bladz. 3 13 Juni x 41
~~XXXXX~~ 46A/23/2 den Heer Wethouder voor de
Amsterdam. Levensmiddelen,

1930 f 8.711,43
1931 " 15.266,73
1932 " 12.548,06
1933 " 9.207,12
1934 " 4.560,60
1935 " 5.879,94
1936 " 4.158,90
1937 " 4.821,67
1938 " 8.236,46
1939 " 8.212,04
1940 " 9.020,51
geraamd verlies 1941 " 10.600,- zal bij de huidige
heffing stellig wel stijgen tot f 12.000,-.

Ten aanzien van de prijsbeheersching op het gebied van de zeevisch moge ik nog het volgende opmerken. Voor den visscher zijn geen maximumprijzen vastgesteld, zoodat er een vrije verkoop in de eerste hand plaatsvindt. Voor den grossier (c.q. secondaire veiling) en den detaillist zijn maximumwinstmarges vastgesteld, waaruit tevens alle kosten moeten worden bestreden. Deze wijze van prijsbeheersching is zoodanig, dat de detailprijzen practisch niet contrôleerbaar zijn. Het staat naar mijn meening vast, dat het bedrag, dat de Gemeente van haar heffingen zou moeten laten vallen, uiteindelijk niet tot uitdrukking zou komen in de werkelijke kleinhandelsprijzen. Ik wijs er voorts op, dat van de winstmarges van den grossier en ook van /kleinhandelaar, de omzetbelasting moet worden voldaan. Ook deze belasting wordt naar de waarde geheven. Dit betreft een heffing, waar niets tegenover staat, terwijl de heffing op den afslag van de Gemeente een belooning is voor de werkzaamheden, die de Gemeente (de afslag) ten behoeve van den inzender verricht, namelijk den opslag, verkaveling, afrekening (invordering en uitbetaling), financieele risico's, administratieve werkzaamheden enz. Voor het verrichten van dergelijke diensten (consignatieverkoopen) wordt krachtens usantie steeds een commissie (provisie) gegeven in procenten van de waarde.

Concludeerende ben ik van meening, dat het ongewenscht is te achten, onder deze omstandigheden tot wijziging van de onderhavige heffingen over te gaan en dat, indien de winstmarge voor den grossier-inzender niet toereikend is om daaruit de verschillende kosten te bestrijden, deze winstmarge op eenigerlei wijze moet worden verhoogd.

Ik geef U beleefd in overweging hiervan den Gemachtigde voor de Prijzen mededeeling te doen.

De Directeur, * Kernboodschap: De directeur van de visafslag adviseert de wethouder om de gemeentelijke heffingen op vis niet te verlagen, ondanks een dreigend exploitatietekort voor 1941. Hij beargumenteert dat een verlaging van de heffing de consumentenprijs niet zal drukken, maar enkel de tussenhandel bevoordeelt.
* Financiële status: De tabel toont een wisselend resultaat over de jaren '30, maar voor 1941 wordt een aanzienlijk verlies van f 12.000,- verwacht.
* Argumentatie: De auteur maakt een scherp onderscheid tussen de 'omzetbelasting' (waar niets tegenover staat) en de 'afslagheffing' (die een vergoeding is voor concrete diensten zoals opslag en administratie). Hij stelt voor dat als de marges van grossiers te laag zijn, deze marges verhoogd moeten worden in plaats van de gemeentelijke inkomsten te korten.
* Taal en Stijl: Het document is opgesteld in een formele, zakelijke stijl met de destijds gebruikelijke spelling (bijv. 'zeevisch', 'prijsbeheersching'). * Historische context: Het document dateert van juni 1941, tijdens de Duitse bezetting van Nederland. In deze periode was er sprake van toenemende schaarste en werd de economie strak gereguleerd door middel van prijsbeheersing en distributie.
* Institutionele context: De "Gemachtigde voor de Prijzen" was een door de bezetter ingestelde functionaris die toezicht hield op de prijsvorming om inflatie en zwarte handel te beperken.
* Lokale context: De Visafslag van Amsterdam was een belangrijke schakel in de voedselvoorziening van de stad. De discussie weerspiegelt de spanning tussen het handhaven van gemeentelijke diensten en de druk van de centrale (bezetting)overheid om prijzen te beheersen.