Handgeschreven ambtelijke/zakelijke notitie met stempel. 14, 15 en 16 juli 1941. [Stempel linksboven:]
BIJBLAD VAN:
M. No. 46 A / 29/3 1941
DOORGEZONDEN: 11/7 - '41

[Handgeschreven rechtsboven:]
Hr. Peijra 640
rapport
14-7-41
de Kan [?]

[Hoofdtekst:]
Bakker heeft tot op heden zes zendingen visch aan ons gezonden, al die visch stuurde hij in z.g. Gist kistjes [onderstreept] groote uitsch. en op. De visch werd door ons uitgepakt in onze eigen staalkisten. Deze kleine gistkistjes hebben wij nog nooit terug gezonden, ook aan anderen niet, zoals Gomes, Rolste e. a. Momenteel hebben wij er een negen stuks nog staan en zullen die retour zenden. De anderen zijn vernietigd. Gedeeltelijk waren ze stuk ook vanaf heden zullen we er voor zorgen dat alles terug gaat.

A'dam, 15 Juli '41
[Signatuur:] Peijra

[Handgeschreven kanttekening onderaan:]
Aan Bakker kan m.i. worden bericht dat voorzover de door hem gebruikte kisten voor de visch door hem wordt verzonden nog bruik- aan hem zullen worden geretourneerd. 16-7-'41 de K

[Gedrukte code linksonder:]
Alg. Zaken Model No. 14
10.000-10-1937-1016 * Onderwerp: Logistieke afwikkeling van emballage (verpakkingsmateriaal) in de vishandel.
* Kernvraag: De leverancier Bakker maakt aanspraak op het retourneren van zijn "gistkistjes" waarin hij vis aanlevert.
* Bevindingen: De controleur Peijra stelt vast dat deze kistjes tot dusver niet werden geretourneerd maar vernietigd of afgedankt zodra de vis was overgepakt in eigen staalverpakkingen. Dit was blijkbaar gangbare praktijk, ook bij andere leveranciers (Gomes, Rolste).
* Besluit: Er wordt besloten om de nog aanwezige negen kistjes terug te sturen en voortaan alle bruikbare kisten te retourneren aan de leverancier. Dit document dateert van juli 1941, ruim een jaar na het begin van de Duitse bezetting van Nederland. In deze periode nam de schaarste aan materialen (zoals hout voor kisten) snel toe door de oorlogseconomie. Wat voorheen wellicht als wegwerpmateriaal werd beschouwd (de gistkistjes), kreeg door de tekorten een hogere restwaarde, waardoor leveranciers zoals Bakker strikter werden op het retour nemen van emballage. De vermelding van "staalkisten" is eveneens typerend; staal was een strategisch materiaal dat strikt beheerd werd. Het document geeft een inkijkje in de dagelijkse bureaucratie en de verschuivende materiaalwaarde tijdens de bezettingsjaren.