Handgeschreven ambtelijke notitie van een telefoongesprek. 13 juni 1941 (met een latere kanttekening van juli 1941). [Bovenaan doorgestreept: Hr. Haan] F. Ossendorp
[Doorgestreept: L. v. Pol...]

Telef. mededeeling op 13 Juni 1941:

Wilde spreken met directie Marktwezen over knoeierijen van Stam met de handelaren op het buitenterrein van de Vischmarkt bij de verdeeling van visch; indien niet werd ingegrepen, zou Ossendorp naar Duitsche autoriteiten gaan.
Verwezen naar Inspecteur, waar O. a.s. Maandag 16/6 zal komen. Deelde echter van tevoren mede, dat met Insp. toch niets was te bereiken, want kende deze reeds 20 jaar; goeie beste man, maar niet geschikt om dergelijke karweitjes op te knappen!

[w.g.] H v L
13/6 '41

[In de linkermarge, in rood potlood/inkt:]
Ossendorp verschillende malen opgebeld met verschillende afspraken. 14-7-'41 De tekst is een verslag van een ontevreden burger (Ossendorp) die de directie van het Marktwezen probeert te dwingen tot actie. De kern van de klacht betreft "knoeierijen" (corruptie of onrechtmatige bevoordeling) door een zekere Stam bij de verdeling van vis op de Vischmarkt.

Opvallend is de dreigende toon van Ossendorp: hij dreigt de zaak voor te leggen aan de "Duitsche autoriteiten" als de Nederlandse directie niet ingrijpt. Dit was in 1941 een zwaar pressiemiddel om ambtenaren onder druk te zetten. Verder blijkt uit de notitie een zeker cynisme over de effectiviteit van de Inspecteur; Ossendorp bestempelt hem als een "goeie beste man" die echter de hardheid mist om dergelijke problemen ("karweitjes") op te lossen. Het document dateert uit juni 1941, ruim een jaar na het begin van de Duitse bezetting van Nederland. In deze periode nam de schaarste aan voedsel toe en werd de distributie strenger gereguleerd. Onregelmatigheden op de markt waren een bron van grote maatschappelijke spanning.

De dreiging om naar de Duitse bezetter te stappen ("Duitsche autoriteiten") laat zien hoe de machtsverhoudingen binnen het Nederlandse overheidsapparaat verschooven. Burgers gebruikten de aanwezigheid van de bezetter soms om hun gelijk te halen bij lokale instanties. Het Marktwezen, verantwoordelijk voor de orde en eerlijke handel op de markten, bevond zich hierdoor in een lastig parket tussen de ontevreden bevolking, de eigen regels en de toezicht houdende Duitsers.