Handgeschreven zakelijke correspondentie. 30 juli 1941. Wed. Erv. h. C. J. V. Gerver, gevestigd aan de Achterstraat 6-8 te Hoorn. De Directeur van de Vischhal/Keuringsdienst (vermoedelijk te Amsterdam). Nº 46 A / 35 / 3 M. 1941 30/7
Hoorn 30 Juli 1941

Geachte Heer Directeur.

Naar aanleiding dat ik gisteren even in de Hal aan de Ruiterkade ben geweest, en daar tot mijn spijt wederom een afkeuring van 7 k. grote voorn, heb moeten constateren, wat er bij mij haast niet in wil, zoo goed als ik die visch behandel, zoo vroeg ik aan die "kleine Heer Keurmeester" waar of die afgekeurde visch was, toen kreeg ik ten antwoord die is vernietigd, het was toen 9 uur, eerder kon er gisterenmorgen niet wezen, maar ik kwam ze niet te zien, dus alweer 7 x 16 cent weg!!!

Tevens verzoek ik u beleefd, of het niet mogelijk is, om mij een schrijven te sturen dat ik wederom benziene al is het maar voor twee keer van Hoorn, naar de Vischhal van Amsterdam in de week te rijden, aangezien er als laatste redmiddel a.s. Maandag een wagen weg gaat naar Den Haag, om benziene en rijvergunning. Dan kan ik de visch vlugger naar de Vischhal rijden en ze hebben 50 procent minder te lijden.

Hopende dat u aan mijn beleefd verzoek zult voldoen, en tevens dat geld wat door mij nalatigheden aan u kantoor aan omzetbelasting is betaald, terug te mogen ontvangen, verblijf ik u ten zeerste dankbaar.

Hoogachtend
wed. Erv. h. C. J. V. Gerver.
Achterstr. 6-8. Hoorn.

[In de linkermarge, verticaal geschreven:]
N.S. van die vorige afkeuring van 38 k Gr. voorn heb ik nog zelfs geconstateerd dat ze nog prima zijn, ze staan nog tot u beschikking 20 k voorn, en heb geen beambte van de vischmarkt er bij gehaald, en heeft u de beschikking. * Kernboodschap: De afzender beklaagt zich over de afkeuring en snelle vernietiging van haar handel (voorn) door een keurmeester. Ze trekt de rechtmatigheid hiervan in twijfel omdat ze de vis niet zelf heeft kunnen controleren na de afkeuring.
* Logistiek verzoek: De schrijfster vraagt om een officieel bewijsstuk om een benzinevergunning te verkrijgen. Hiermee wil ze de vis vaker en sneller zelf van Hoorn naar de Amsterdamse Vischhal (Ruiterkade) vervoeren om kwaliteitsverlies ("lijden") te beperken.
* Financiën: Naast het verlies op de afgekeurde vis, vraagt ze om teruggave van te veel betaalde omzetbelasting, wat ze wijt aan eigen administratieve fouten ("nalatigheden").
* Taalgebruik: Het document is geschreven in een mengeling van formeel-beleefde taal en emotionele uitroepen ("7 x 16 cent weg!!!"). Opvallend is de fonetische spelling van "benziene". * Tweede Wereldoorlog: De brief dateert uit juli 1941, tijdens de Duitse bezetting van Nederland. Brandstof ("benziene") was destijds op rantsoen en voor het rijden met motorvoertuigen was een speciale vergunning nodig.
* Voedselvoorziening: De vissector stond onder streng toezicht van keuringsdiensten om de kwaliteit in de distributieketen te waarborgen. De spanning tussen de lokale handelaren (zoals deze weduwe uit Hoorn) en de centrale keuringsinstanties in de grote steden was in deze tijd van schaarste en strenge regelgeving groot.
* Locatie: De Ruiterkade in Amsterdam was een knooppunt voor de visaanvoer via het IJ en de Zuiderzee, waar de vismarkt en keuringsfaciliteiten gevestigd waren. V. Gerver