Handgeschreven verzoekschrift.
Origineel
Handgeschreven verzoekschrift. 16 maart 1942. K. Witteveen, p/a Ringdijk 79, Amsterdam (Oost). № 53/36/1 M. 1942 17/3
Adam 16/3, 1942.
Weldele Heer m. th. Broese
Ik richt mij tot U met het beleefd
verzoek om een kommissiekaart
De reden zijn deze, ik heb mijn
paard en wagen verhuurd aan
drie groente handelaren die
~~menschen~~ menschen moeten zoo
als u ook wel weet uuren
in de rij staan voor hun
aardappelen terwijl ze zoo
noodig bij hun zaak moeten
wezen, en ik kan dit best
voor hun doen dat hadden
ze dan ook graag en, ik
ben zelf ook maar liever bij
mijn paard en wagen ik hoop
van U spoedig antwoordt
te mogen ontvangen noem ik
mij Hoogachtend
p/a K Witteveen
Ringdijk 79 Adam (Oost) De schrijver, K. Witteveen, verzoekt om een "kommissiekaart" (commissiekaart). Dit was een vergunning die de houder toestemming gaf om namens derden op te treden, in dit geval voor de inkoop van schaarse goederen.
Witteveen voert een praktische reden aan voor zijn verzoek: hij verhuurt zijn paard en wagen aan drie groentehandelaren. Vanwege de voedselschaarste tijdens de bezetting moeten deze handelaren urenlang in de rij staan voor aardappelen, waardoor zij niet in hun eigen zaak aanwezig kunnen zijn. Witteveen biedt aan om namens hen in de rij te gaan staan. Hij voert daarnaast een persoonlijk argument aan: hij blijft liever zelf bij zijn paard en wagen, vermoedelijk om toezicht te houden op zijn eigendommen en het welzijn van het dier.
De brief is geschreven in een beleefde, enigszins formele toon, hoewel er sprake is van enkele grammaticale en spellingsonvolkomenheden (zoals "uuren" en "antwoordt" als onvoltooid tegenwoordige tijd). Dit document is een direct overblijfsel van de dagelijkse realiteit in bezet Nederland in 1942. De distributie van voedsel was in deze periode een kritiek punt. De schaarste dwong ondernemers en burgers tot tijdrovende procedures en wachtrijen. De bureaucratische afhandeling (zichtbaar aan de stempels en referentienummers) laat zien hoe sterk het openbare leven en de handel onder controle stonden van de (door de bezetter gecontroleerde) overheid.
Het adres Ringdijk 79 in Amsterdam-Oost (Watergraafsmeer) was de plek waar de afzender destijds woonde of zijn bedrijf voerde. De aantekening "m. th. Broese" verwijst waarschijnlijk naar de ambtenaar of politiefunctionaris die belast was met de afhandeling van dit specifieke dossier. K. Witteveen
Samenvatting
De schrijver, K. Witteveen, verzoekt om een "kommissiekaart" (commissiekaart). Dit was een vergunning die de houder toestemming gaf om namens derden op te treden, in dit geval voor de inkoop van schaarse goederen.
Witteveen voert een praktische reden aan voor zijn verzoek: hij verhuurt zijn paard en wagen aan drie groentehandelaren. Vanwege de voedselschaarste tijdens de bezetting moeten deze handelaren urenlang in de rij staan voor aardappelen, waardoor zij niet in hun eigen zaak aanwezig kunnen zijn. Witteveen biedt aan om namens hen in de rij te gaan staan. Hij voert daarnaast een persoonlijk argument aan: hij blijft liever zelf bij zijn paard en wagen, vermoedelijk om toezicht te houden op zijn eigendommen en het welzijn van het dier.
De brief is geschreven in een beleefde, enigszins formele toon, hoewel er sprake is van enkele grammaticale en spellingsonvolkomenheden (zoals "uuren" en "antwoordt" als onvoltooid tegenwoordige tijd).
Historische Context
Dit document is een direct overblijfsel van de dagelijkse realiteit in bezet Nederland in 1942. De distributie van voedsel was in deze periode een kritiek punt. De schaarste dwong ondernemers en burgers tot tijdrovende procedures en wachtrijen. De bureaucratische afhandeling (zichtbaar aan de stempels en referentienummers) laat zien hoe sterk het openbare leven en de handel onder controle stonden van de (door de bezetter gecontroleerde) overheid.
Het adres Ringdijk 79 in Amsterdam-Oost (Watergraafsmeer) was de plek waar de afzender destijds woonde of zijn bedrijf voerde. De aantekening "m. th. Broese" verwijst waarschijnlijk naar de ambtenaar of politiefunctionaris die belast was met de afhandeling van dit specifieke dossier.