Bestelbon voor groenten (distributiebon). x
x
x Gemeentelijke Distributie van Groenten

Bestelbon A № 075313

GEZINSKAART No. ...........................................................

Het nevenstaande wordt slechts afgeleverd tegen
afgifte van dezen bon en van de desbetreffende
strook der gezinskaart. De groenten kunnen op
de daarvoor aangewezen uren worden afgehaald
aan distributieplaats ........................................................... .
Zoek geraakte bonnen worden niet vergoed.

Deze bon is slechts geldig in de week
volgende op die waarin besteld is.

Datum bestelling ...........................................................

[Rechterzijde kolom:]
.......... pond roode kool
.......... ,, savoye kool
.......... ,, uien
.......... ,, wortelen
.......... ,, koolrapen
.......... ,, bieten (rauw)
.......... ,, zuurkool

Totaal .......... pond à 3 cent per kg = f ....................

Bovenstaand bedrag door mij ontvangen.

                                                 (Handteekening)

................................................................................................ Dit document is een officieel formulier dat werd gebruikt voor de gereguleerde distributie van groenten. De bon is genummerd (075313) ter voorkoming van fraude. De tekst benadrukt dat de groenten alleen verstrekt worden in ruil voor zowel deze bon als een strookje van de "gezinskaart", wat wijst op een streng controlesysteem.

Opmerkelijk is de lijst met groenten: roode kool, savoye kool, uien, wortelen, koolrapen, bieten en zuurkool. Dit zijn typische "houdbare" wintergroenten die tijdens perioden van schaarste de basis van het dieet vormden. De prijs is vastgesteld op 3 cent per kilogram, een gereguleerde prijs die typerend is voor een distributiesysteem. De bon had een beperkte geldigheidsduur (één week na bestelling). Het document stamt uit de periode van de distributie in Nederland, zeer waarschijnlijk tijdens de Duitse bezetting in de Tweede Wereldoorlog. Door schaarste aan voedselproducten stelde de overheid (en op lokaal niveau de gemeente) een systeem in waarbij goederen alleen "op de bon" verkrijgbaar waren.

De "gezinskaart" was het centrale document waarop stond uit hoeveel personen een huishouden bestond, wat bepaalde hoeveel rantsoen men kreeg. Gemeentelijke distributiekantoren regelden de logistiek van de toewijzing. De keuze voor koolsoorten en wortelen in de lijst wijst op de focus op calorierijke, lokaal te telen gewassen die essentieel waren voor de volksvoeding in oorlogstijd.