Handgeschreven concept-brief/notitie. 28 oktober 1943. [Linksboven:]
Winteropslag
stapelproducten
seizoen
1943
1944.

[Middenboven:]
A’dam, 28/10 1943
W.G.M.

[Rechtsboven, in kader:]
in concept
2 x herinnering.

[In de linkermarge:]
$\perp$
(zie de bijlage bij het Besluit van den Bur. d.d. 26/2 1943 N-164 L.M. 1943)

[Hoofdtekst:]
Hiermede hebben de ondergetekenden de eer U te berichten, dat deze maal geen langdurige onderhandelingen met de Combinatie van grossiers in stapelproducten behoeven te worden gevoerd voor den opslag van stapelproducten gedurende het winterseizoen 1943/1944.

De tweede ondergetekende heeft telefonisch den leider der Combinatie, den Heer W.F. Dijkstra, voorgesteld om het contract van den vorigen winter ook dit jaar op dezelfde basis te doen gelden, waarmede deze zich in principe bereid heeft verklaard. Slechts op twee onwezenlijke punten zal deze overeenkomst moeten worden aangevuld of gewijzigd. Het document is een ambtelijk of zakelijk schrijven uit de periode van de Duitse bezetting in Nederland. De kern van de tekst is de continuering van afspraken over de opslag van 'stapelproducten' (essentiële basisvoedingsmiddelen zoals aardappelen of graan).

Wat opvalt is de efficiëntie waarmee de onderhandelingen ditmaal verlopen: in plaats van langdurige besprekingen is er telefonisch overleg geweest met de heer W.F. Dijkstra. Men stelt voor om het bestaande contract van het voorgaande jaar (1942/1943) ongewijzigd over te nemen, op twee kleine ("onwezenlijke") punten na. Dit duidt op een gestandaardiseerd proces binnen de distributieketen tijdens de oorlogsjaren.

De marge-notities wijzen op een strikte bureaucratische dossiervorming, waarbij verwezen wordt naar eerdere besluiten van "den Bur." (waarschijnlijk de Burgemeester of een specifiek Bureau voor Distributie). In oktober 1943 was de voedselsituatie in bezet Nederland reeds precair, hoewel de grote Hongerwinter pas een jaar later zou plaatsvinden. De overheid (onder toezicht van de bezetter) hield strikte controle op de distributie en opslag van stapelproducten om de voedselvoorziening te reguleren.

De "Combinatie van grossiers" was een samenwerkingsverband van groothandelaren die door de overheid werd ingeschakeld om de logistiek van de voedselvoorziening te stroomlijnen. Dergelijke organisaties werkten vaak nauw samen met het Rijksbureau voor de Voedselvoorziening. Het feit dat het contract "op dezelfde basis" kon worden voortgezet, suggereert dat de systematiek van de distributie in 1943 stevig verankerd was in de oorlogseconomie.