Officieel rondschrijven van de Gemeente Amsterdam. 9 december 1943. Waarschijnlijk de Regeringscommissaris (burgemeester) of de Gemeentesecretaris namens het bestuur. AM. G E M E E N T E A M S T E R D A M

No. 1926 a Arb. 1943. AMSTERDAM, 9 December 1943.
Onderwerp: aanneming van personeel.

Bij hun besluit van 26 Mei 1939, No. 533 a Arb. hebben Burgemeester en Wethouders de mogelijkheid geopend, in gevallen, waarin tewerkstelling van nieuw personeel geen uitstel kan lijden, doch de betrokkene nog niet beschikt over het verlangde bewijs van goed zedelijk gedrag of het bewijs omtrent zijn geneeskundige goedkeuring, toch tot tewerkstelling over te gaan, doch dan volgens arbeidsovereenkomst naar burgerlijk recht.

Voorts is ter uitvoering van dit besluit bij rondschrijven van voornoemd college van 16 Juni 1939, No. 768 Arb. 1939, bepaald, dat, zoodra de betrokkene voldoet aan de eischen voor aanstelling in het Werklieden- of Ambtenarenreglement gesteld, de arbeidsovereenkomst automatisch vervalt en aanstelling plaats vindt met terugwerkende kracht tot den datum der tewerkstelling.

Het is mij gebleken, dat deze laatste bepaling moeilijkheden oplevert in verband met de verrekening der premiën krachtens de Ziektewet en het Ziekenfondsenbesluit en voorts ten aanzien van de vereveningsheffing en de voorschriften voor het jaarwerk.

Ten einde hieraan tegemoet te komen, bepaal ik hierbij, dat voortaan in dergelijke gevallen aanstelling met terugwerkende kracht tot den datum der tewerkstelling niet meer behoeft te geschieden, doch dat de aanstelling zal plaats vinden op het tijdstip, waarop blijkt, dat betrokkene voldoet aan de eischen voor aanstelling gesteld.

Volledigheidshalve

Aan Heeren Hoofden van Diensten,
Bedrijven en Administratiën.

[Handgeschreven paraaf in blauwe inkt] Dit document betreft een instructie om een administratieve procedure te vereenvoudigen.

• De oude regeling (1939): Personeel dat dringend nodig was maar nog niet over de juiste papieren beschikte (zoals een medische keuring of een bewijs van goed gedrag), werd tijdelijk aangenomen op basis van een privaatrechtelijke arbeidsovereenkomst. Zodra de papieren in orde waren, werd dit met terugwerkende kracht omgezet in een officiële aanstelling als ambtenaar of werkman.
• Het probleem: De terugwerkende kracht zorgde voor grote boekhoudkundige complicaties. Er moesten achteraf correcties worden uitgevoerd op de afdracht van sociale premies (Ziektewet) en belastingen (vereveningsheffing).

• De nieuwe regeling (1943): Om de administratieve last te verlichten, wordt de terugwerkende kracht afgeschaft. De datum waarop de documentatie voltooid is, geldt voortaan als de officiële aanstellingsdatum. Het document dateert uit december 1943, midden in de Duitse bezetting van Nederland. Hoewel de toon strikt administratief is, weerspiegelt de inhoud de tijdsgeest op twee manieren:

• Bureaucratie onder druk: De noodzaak om administratieve processen te stroomlijnen was groot, mede door personeelstekorten en de toenemende complexiteit van de regelgeving onder de bezetter.

• Sociale wetgeving: Er wordt verwezen naar het Ziekenfondsenbesluit. Dit besluit werd in 1941 door de Duitse bezetter ingevoerd en legde de basis voor het moderne Nederlandse zorgstelsel door een verplichte verzekering voor werknemers onder een bepaalde loongrens te introduceren. Ook de vereveningsheffing was een fiscale maatregel uit de bezettingstijd.
• Bestuurlijke structuur: Hoewel het document verwijst naar een besluit van "Burgemeester en Wethouders" uit 1939, was dit college in 1943 al lang ontbonden door de bezetter. De stad werd op dat moment bestuurd door een regeringscommissaris (Edward Voûte). De formulering "bepaal ik hierbij" wijst op de autoritaire bestuursstructuur van die periode.