Dienstbrief / Ambtelijke correspondentie.
Origineel
Dienstbrief / Ambtelijke correspondentie. 11 januari 1944. De Directeur (van een niet nader genoemde gemeentelijke dienst). [Linksboven:]
43/46/4M.
[Rechtsboven:]
11 Januari 1944. vB/SV.
[Onderwerp:]
looptijdvergoeding.
[Adres:]
Den Heer Wethouder
voor de Arbeidszaken,
A l h i e r.
[Inhoud:]
Naar aanleiding van Uw circulaire
d.d. 23 December jl. no. 1980a.Arb.1943 heb
ik de eer U te berichten, dat de kosten
verbonden aan de in Uw circulaire bedoelde
maatregel voor mijn dienst zullen bedragen
± f. 32,50 per week.
Het invoeren van deze maatregel geeft
mij geen aanleiding tot opmerkingen.
[Afsluiting:]
De Directeur, * Inhoud: In deze brief reageert een directeur van een gemeentelijke dienst op een eerdere circulaire van de Wethouder voor Arbeidszaken. Het onderwerp is de 'looptijdvergoeding', wat waarschijnlijk verwijst naar een vergoeding voor de tijd die personeel nodig heeft om zich te verplaatsen. De directeur raamt de kosten voor zijn specifieke dienst op ongeveer 32,50 gulden per week en geeft aan dat hij verder geen bezwaren of opmerkingen heeft over de invoering van de maatregel.
* Taalgebruik: Het taalgebruik is typisch voor de ambtelijke correspondentie uit die tijd, met formele formuleringen zoals "heb ik de eer U te berichten" en "geen aanleiding tot opmerkingen". De term "Alhier" duidt aan dat de correspondentie binnen dezelfde gemeente plaatsvindt.
* Administratieve context: De brief is een reactie op een specifiek besluit (circulaire no. 1980a.Arb.1943). De toevoeging "Arb." in het nummer bevestigt dat dit een besluit betreft van de afdeling Arbeidszaken. * Historische context: Het document is gedateerd op 11 januari 1944, midden in de Duitse bezetting van Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog. Ondanks de oorlogssituatie ging de gemeentelijke administratie en de uitvoering van sociaal-economische maatregelen door.
* Financiële context: Een bedrag van f. 32,50 (32 gulden en 50 cent) per week voor een hele dienst was in 1944 een aanzienlijk bedrag, gezien een gemiddeld weekloon voor een arbeider in die tijd vaak tussen de 20 en 35 gulden lag.
* Looptijdvergoeding: In de context van 1944 kon een looptijdvergoeding extra relevant zijn vanwege het gebrek aan transportmiddelen (zoals fietsen of openbaar vervoer), waardoor werknemers vaker gedwongen waren te voet naar hun werkplek of verschillende werklocaties te gaan.
Samenvatting
- Inhoud: In deze brief reageert een directeur van een gemeentelijke dienst op een eerdere circulaire van de Wethouder voor Arbeidszaken. Het onderwerp is de 'looptijdvergoeding', wat waarschijnlijk verwijst naar een vergoeding voor de tijd die personeel nodig heeft om zich te verplaatsen. De directeur raamt de kosten voor zijn specifieke dienst op ongeveer 32,50 gulden per week en geeft aan dat hij verder geen bezwaren of opmerkingen heeft over de invoering van de maatregel.
- Taalgebruik: Het taalgebruik is typisch voor de ambtelijke correspondentie uit die tijd, met formele formuleringen zoals "heb ik de eer U te berichten" en "geen aanleiding tot opmerkingen". De term "Alhier" duidt aan dat de correspondentie binnen dezelfde gemeente plaatsvindt.
- Administratieve context: De brief is een reactie op een specifiek besluit (circulaire no. 1980a.Arb.1943). De toevoeging "Arb." in het nummer bevestigt dat dit een besluit betreft van de afdeling Arbeidszaken.
Historische Context
- Historische context: Het document is gedateerd op 11 januari 1944, midden in de Duitse bezetting van Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog. Ondanks de oorlogssituatie ging de gemeentelijke administratie en de uitvoering van sociaal-economische maatregelen door.
- Financiële context: Een bedrag van f. 32,50 (32 gulden en 50 cent) per week voor een hele dienst was in 1944 een aanzienlijk bedrag, gezien een gemiddeld weekloon voor een arbeider in die tijd vaak tussen de 20 en 35 gulden lag.
- Looptijdvergoeding: In de context van 1944 kon een looptijdvergoeding extra relevant zijn vanwege het gebrek aan transportmiddelen (zoals fietsen of openbaar vervoer), waardoor werknemers vaker gedwongen waren te voet naar hun werkplek of verschillende werklocaties te gaan.