Getypte brief (waarschijnlijk een doorslag of archiefkopie).
Origineel
Getypte brief (waarschijnlijk een doorslag of archiefkopie). 23 januari 1943. De Directeur (van een controle-instantie, vermoedelijk verbonden aan de vismarkt of prijsbeheersing). extra
VD/SV
de fa. v.d. Heul & v.d. Valk
Haring- en Vischhandel
Postbus 40
VLAARDINGEN (ZH)
46a/11/3 M. 23 Januari 1943.
Naar aanleiding van Uw brief d.d. 29 December j.l. deel ik U mede, dat de door U bedoelde, op 24 December op den gemeentelijken afslag aangevoerde 10 halve vaten bliek, welke ieder volgens een vrachtbrief 50 kg. moesten inhouden, bij naweging door eenige gemeentelijke ambtenaren der Vischmarkt tezamen niet meer inhielden dan 403 kg. vischgewicht.
Vanzelfsprekend mocht derhalve niet meer dan dit gewicht aan den kleinhandel worden berekend, aangezien blijkens vroegere ervaringen anders stellig moeilijkheden met de te Amsterdam contrôleerende-instanties (Crises Contrôle Dienst en Prijsbeheersching) waren te verwachten.
Ook Uw vorige zendingen zijn door ambtenaren van mijn Dienst nauwkeurig nagewogen en de vakkundigheid van deze ambtenaren waarborgt absoluut, dat er niet meer gewicht is geweest.
Aan Uw verzoek kan derhalve niet worden voldaan.
De Directeur, In deze brief wijst een onbekende directeur (vermoedelijk van een vismarktcontrole of plaatselijk bureau voor prijsbeheersing) een verzoek of klacht af van de firma v.d. Heul & v.d. Valk uit Vlaardingen. De kern van het geschil is een verschil in gewicht: de firma claimde 500 kg vis (10 vaten van 50 kg) te hebben geleverd, terwijl de officiële weging op de vismarkt slechts 403 kg aangaf.
De directeur stelt resoluut dat de kleinhandel niet voor het papieren gewicht (500 kg) maar voor het werkelijke gewicht (403 kg) mag worden aangeslagen. Hij beroept zich op de deskundigheid van zijn ambtenaren en wijst op het gevaar van sancties door landelijke controle-organen als er gesjoemeld zou worden met de gewichten en prijzen. De toon is formeel en onvermurwbaar. Het document dateert van januari 1943, midden in de Tweede Wereldoorlog. Tijdens de bezetting was de voedselvoorziening in Nederland strikt gereguleerd. De "Crises Contrôle Dienst" (CCD) en het bureau voor de "Prijsbeheersching" hielden streng toezicht op de distributie en prijzen om zwarte handel en inflatie tegen te gaan.
Fraude met gewichten was een bekende manier voor handelaren om extra winst te maken of tekorten te verbloemen. Vlaardingen was destijds een cruciale haven voor de haringvisserij en visverwerking. De verwijzing naar de "contrôleerende-instanties te Amsterdam" suggereert dat de lokale markt onder direct toezicht stond van de centrale bezettingsautoriteiten of hun gemachtigden. De brief illustreert de bureaucratische strijd om schaarse middelen in oorlogstijd.
Samenvatting
In deze brief wijst een onbekende directeur (vermoedelijk van een vismarktcontrole of plaatselijk bureau voor prijsbeheersing) een verzoek of klacht af van de firma v.d. Heul & v.d. Valk uit Vlaardingen. De kern van het geschil is een verschil in gewicht: de firma claimde 500 kg vis (10 vaten van 50 kg) te hebben geleverd, terwijl de officiële weging op de vismarkt slechts 403 kg aangaf.
De directeur stelt resoluut dat de kleinhandel niet voor het papieren gewicht (500 kg) maar voor het werkelijke gewicht (403 kg) mag worden aangeslagen. Hij beroept zich op de deskundigheid van zijn ambtenaren en wijst op het gevaar van sancties door landelijke controle-organen als er gesjoemeld zou worden met de gewichten en prijzen. De toon is formeel en onvermurwbaar.
Historische Context
Het document dateert van januari 1943, midden in de Tweede Wereldoorlog. Tijdens de bezetting was de voedselvoorziening in Nederland strikt gereguleerd. De "Crises Contrôle Dienst" (CCD) en het bureau voor de "Prijsbeheersching" hielden streng toezicht op de distributie en prijzen om zwarte handel en inflatie tegen te gaan.
Fraude met gewichten was een bekende manier voor handelaren om extra winst te maken of tekorten te verbloemen. Vlaardingen was destijds een cruciale haven voor de haringvisserij en visverwerking. De verwijzing naar de "contrôleerende-instanties te Amsterdam" suggereert dat de lokale markt onder direct toezicht stond van de centrale bezettingsautoriteiten of hun gemachtigden. De brief illustreert de bureaucratische strijd om schaarse middelen in oorlogstijd.