Zakelijke correspondentie (waarschijnlijk een doorslag voor het archief).
Origineel
Zakelijke correspondentie (waarschijnlijk een doorslag voor het archief). 23 november 1943. De Directeur (organisatie niet expliciet vermeld, maar werkzaam in Amsterdam, gezien de termen "alhier" en "te dezer stede"). Den Heer Directeur van het Bedrijfsschap voor Visscherijproducten, 2e Adelheidstraat 300, 's-Gravenhage. 46a/32/3a M.
Verzonden 23/11
23 November 1943. vB/SV.
Den Heer Directeur van het
Bedrijfsschap voor Visscherij-
producten,
2e Adelheidstraat 300,-
's-G r a v e n h a g e.
====================
Naar aanleiding van Uw brief d.d.
28 October jl. no. 26019 A/Ho heb ik de eer
U het volgende te berichten.
De firma Visser, Zeeburgerpad 34a-35
alhier, ontvangt geen toewijzing sardijn of
andere vischsoorten aan den afslag te dezer
stede.
Wat betreft Uw vraag inzake de
inleggerij-capaciteit te Amsterdam, bericht
ik U, dat mij geen feiten bekend zijn, waar-
uit zou blijken, dat deze te gering is.
De Directeur, * Inhoud: De brief is een antwoord op een eerdere informatieaanvraag van het Bedrijfsschap. De schrijver bevestigt dat een specifieke firma in Amsterdam (Firma Visser) geen vis-toewijzingen ontvangt via de lokale afslag. Daarnaast wordt de vraag beantwoord of er voldoende capaciteit is voor het inleggen (conserveren) van vis in Amsterdam; de directeur stelt dat er geen aanwijzingen zijn voor een tekort aan capaciteit.
* Taalgebruik: Formeel, ambtelijk Nederlands met de destijds gangbare spelling (bijv. "visscherij", "vischsoorten", "jl."). De brief opent met de hoffelijke formule "heb ik de eer U het volgende te berichten".
* Fysieke staat: Het document vertoont tekenen van ouderdom (vergeling). Het is getypt, waarschijnlijk op een doorslagvel, wat de lichte vervaging van sommige letters verklaart. * Tijdsbeeld: November 1943 valt midden in de Duitse bezetting van Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog.
* Economische ordening: Het "Bedrijfsschap voor Visscherijproducten" was een van de vele schappen die door de bezetter waren ingesteld of gereguleerd om de economie strak te controleren. Alles wat te maken had met voedselvoorziening, toewijzingen (distributie) en productiecapaciteit stond onder streng overheidstoezicht vanwege de oorlogsschaarste.
* Locatie: Het Zeeburgerpad in Amsterdam was een bekende locatie voor industriële en voedselgerelateerde bedrijven. De brief geeft inzicht in de fijnmazige bureaucratische controle op individuele bedrijven (zoals Firma Visser) in die tijd. De discussie over "inleggerij-capaciteit" duidt op het belang van het verduurzamen van voedselvoorraden tijdens de oorlogsjaren. M.
Samenvatting
- Inhoud: De brief is een antwoord op een eerdere informatieaanvraag van het Bedrijfsschap. De schrijver bevestigt dat een specifieke firma in Amsterdam (Firma Visser) geen vis-toewijzingen ontvangt via de lokale afslag. Daarnaast wordt de vraag beantwoord of er voldoende capaciteit is voor het inleggen (conserveren) van vis in Amsterdam; de directeur stelt dat er geen aanwijzingen zijn voor een tekort aan capaciteit.
- Taalgebruik: Formeel, ambtelijk Nederlands met de destijds gangbare spelling (bijv. "visscherij", "vischsoorten", "jl."). De brief opent met de hoffelijke formule "heb ik de eer U het volgende te berichten".
- Fysieke staat: Het document vertoont tekenen van ouderdom (vergeling). Het is getypt, waarschijnlijk op een doorslagvel, wat de lichte vervaging van sommige letters verklaart.
Historische Context
- Tijdsbeeld: November 1943 valt midden in de Duitse bezetting van Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog.
- Economische ordening: Het "Bedrijfsschap voor Visscherijproducten" was een van de vele schappen die door de bezetter waren ingesteld of gereguleerd om de economie strak te controleren. Alles wat te maken had met voedselvoorziening, toewijzingen (distributie) en productiecapaciteit stond onder streng overheidstoezicht vanwege de oorlogsschaarste.
- Locatie: Het Zeeburgerpad in Amsterdam was een bekende locatie voor industriële en voedselgerelateerde bedrijven. De brief geeft inzicht in de fijnmazige bureaucratische controle op individuele bedrijven (zoals Firma Visser) in die tijd. De discussie over "inleggerij-capaciteit" duidt op het belang van het verduurzamen van voedselvoorraden tijdens de oorlogsjaren.