Officieel schrijven/brief (waarschijnlijk een slotblad van een rapport of correspondentie). 11 maart 1942 (afgeleid van de stempel bovenaan). [Stempel bovenaan, deels leesbaar:]
11 MAART 1942 AMSTERDAM

[Hoofdtekst:]
reeds in verband met de geringere zorg, die de grossiers tegen-
woordig voor de visch hebben en de mogelijkheid van langduriger
transport door verkeersmoeilijkheden. De visch is voor de volks-
voeding in toenemende mate van belang, zij moet zoo weinig moge-
lijk aanleiding tot klachten geven, maar is van alle voedings-
middelen het het minst houdbare artikel.
De uitweg, die thans in aanmerking komt, is de aanstelling
van nog een vischkeurmeester bij mijn Dienst, op een salaris ten
laste van de gewone rekening van mijn Dienst. Hiervoor is toe-
stemming noodig van het Depart. van Soc. Zaken en ik zal mij op de
hoogte stellen of die op korten termijn zou zijn te krijgen.
Als zij zal zijn verkregen, kan de keuring door mijn Dienst weer
op de gewenschte ruimere schaal geschieden.

De directeur van den Keuringsdienst van Waren,

[Handtekening: Krant] * Probleemstelling: De kwaliteit van vis staat onder druk door twee factoren: verminderde zorgvuldigheid bij groothandelaars ("grossiers") en vertragingen in het transport. Deze "verkeersmoeilijkheden" zijn kenmerkend voor de oorlogssituatie.
* Belang: Vis wordt aangemerkt als een cruciaal onderdeel van de volksvoeding, zeker in een tijd waarin andere eiwitbronnen (zoals vlees) schaars waren. Juist omdat vis zeer bederfelijk is, is scherpe controle noodzakelijk om volksgezondheidsproblemen en klachten te voorkomen.
* Oplossing: De directeur stelt voor om een extra viskeurmeester aan te nemen. Hij benadrukt dat hij de salariskosten uit eigen budget kan dekken, maar dat formele goedkeuring van het Departement van Sociale Zaken vereist is.
* Taalgebruik: Het document hanteert de toenmalige spelling (bijv. "visch", "zoo", "gewenschte") en een formele, ambtelijke toon. Dit document stamt uit maart 1942, midden in de Duitse bezetting van Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog. De voedselvoorziening was in deze periode een kritieke kwestie. Door de schaarste en de rantsoenering was de Keuringsdienst van Waren extra waakzaam op de kwaliteit en eerlijke verdeling van levensmiddelen.

De genoemde "verkeersmoeilijkheden" verwijzen naar de beperkingen in het transport als gevolg van de oorlog: vorderingen van voertuigen door de bezetter, brandstoftekorten en vernielde infrastructuur. Omdat vis vanuit de kustregio's naar het binnenland moest worden vervoerd, vormde dit transport een groot risico voor de houdbaarheid van het product. De uitbreiding van het korps keurmeesters was een directe reactie op deze logistieke uitdagingen om de voedselveiligheid in de steden te waarborgen.