Getypte brief of rapportage (pagina 2 van een groter geheel). Vermeldt de datum 18 mei 1942 (ingangsdatum van de regeling). Een directeur (vermoedelijk van de Amsterdamse Gemeente-afslag of een aanverwante dienst). -2-

ringen van stimuleering der aanvoeren vanzelfsprekend geen
sprake meer kan zijn. De Nederlandsche Visscherij Centrale be-
paalt, welke hoeveelheden van elk der vischgroepen: zoetwater-
visch, aal en zeevisch naar een bepaalde stad moeten worden ge-
zonden. Zij doet dit zoo goed mogelijk aan de hand van de aan-
koopen der kleinhandelaren bij de verschillende grossiers in
den lande in bepaalde basisjaren. In welke verhouding de hui-
dige aanvoeren tot die van vóór de regeling staan is niet na
te gaan, aangezien de visch vroeger niet centraal werd aange-
voerd. Wat Amsterdam betreft, is de practijk ten deze echter
teleurstellend, aangezien wij nimmer de hoeveelheden heb-
ben ontvangen, welke ons door de Centrale zijn toegezegd.

De Gemeente-afslag heft van de inzenders-grossiers van de

bruto-opbrengst der aanvoeren, welke alle soorten visch om-
vatten, 2 % voor zijn bemoeiingen.

Zij nog opgemerkt, dat de bovenomschreven regeling, welke

18 Mei 1942 in werking is getreden, ten doel heeft om de visch
tegen de daarvoor vastgestelde prijzen onder de bevolking te
brengen, in zooverre bevredigend heeft gewerkt, dat de klein-
handelaren op den afslag de visch tegen de juiste prijzen toe-
gewezen hebben gekregen, terwijl gezegd kan worden, dat de
kleinhandelaren, die verplicht zijn om hun visch op de hun aan-
gewezen dagmarkten, onder contrôle van de marktambtenaren te
verkoopen, zich in het algemeen aan de vastgestelde maximum-
prijzen hebben gehouden. Van de winkeliers kan dit evenwel niet
worden verklaard, aangezien de contrôle op verspreid liggende
winkels, welke wordt verricht door den Centralen Contrôle Dienst
veel moeilijker is.

Ik geef U beleefd in overweging den Wethouder van Sociale

Zaken te Breda van een en ander mededeeling te doen.

                De Directeur, Dit document werpt licht op de bureaucratische afhandeling van voedseldistributie tijdens de Tweede Wereldoorlog. Enkele kernpunten uit de tekst:

• Gecentraliseerde Distributie: De Nederlandsche Visscherij Centrale besliste over de toewijzing van vis aan steden, gebaseerd op historische aankoopcijfers. Dit was een breuk met de vrije markt van vóór de oorlog.
• Logistieke Problemen: Er wordt expliciet geklaagd dat Amsterdam niet de hoeveelheden vis ontving die door de centrale waren beloofd. Dit wijst op schaarste of inefficiëntie in het systeem.
• Prijsbeheersing en Handhaving: De tekst maakt een interessant onderscheid tussen marktkooplui en winkeliers. Marktkooplui hielden zich over het algemeen beter aan de maximumprijzen omdat zij direct onder toezicht stonden van marktambtenaren. Bij zelfstandige winkeliers was de controle door de Centralen Contrôle Dienst veel lastiger, wat suggereert dat daar vaker zwartehandelsprijzen werden gehanteerd.
• Financiën: De Gemeente-afslag hanteerde een provisie van 2% op de bruto-opbrengst voor hun bemiddeling. Tijdens de Duitse bezetting van Nederland (1940-1945) werd het distributiestelsel ingevoerd om de schaarste aan goederen te beheersen. De Nederlandsche Visscherij Centrale (NVC) was een van de organisaties die door de bezetter en de Nederlandse bureaucreatie werden ingezet om de productie en distributie van voedsel volledig onder staatscontrole te brengen.

De genoemde datum, 18 mei 1942, markeert het moment waarop de regels voor de visdistributie werden aangescherpt om prijsopdrijving tegen te gaan. Het document laat zien dat de lokale autoriteiten (in dit geval Amsterdam) worstelden met de uitvoering van deze centrale orders en probeerden ervaringen uit te wisselen met andere steden, zoals Breda.