Gefrankeerde en afgestempelde envelop (voorzijde).
Origineel
Gefrankeerde en afgestempelde envelop (voorzijde). Adres:
Aan de Directie der
Centrale Dienst v. Levensmiddelen-
voorziening
v. Reigersbergenstraat 2.
Postzegel en stempels:
* Postzegel: 1½ CENT NEDERLAND (groen, beeltenis Koningin Wilhelmina).
* Reclamestempel (vignet):
WHN·LOTERIJ 1942
[Afbeelding van drie brieven met klavertje vier en een varken]
UW KANS 10 PS
* Dagtekenstempel: AMSTERDAM 25 II -14 O 1942 De envelop is geadresseerd aan de directie van de 'Centrale Dienst voor de Levensmiddelenvoorziening', gevestigd aan de Van Reigersbergenstraat 2 in Amsterdam. Dit was tijdens de bezettingsjaren een cruciaal administratief punt voor de distributie van voedselbonnen en de organisatie van de voedselvoorziening in de stad.
De frankering bestaat uit een postzegel van 1,5 cent met de beeltenis van Koningin Wilhelmina. Hoewel Nederland bezet was, bleven postzegels met de beeltenis van de koningin in de eerste jaren van de oorlog nog in omloop, totdat deze door de bezetter verboden werden.
Bijzonder is het mechanische reclamestempel van de 'Winterhulp Nederland' (WHN) loterij uit 1942. Dit stempel diende als propaganda- en promotiemiddel. De WHN was een door de nationaalsocialisten opgerichte welzijnsorganisatie die de plaatselijke charitatieve instellingen verving. De loterij was een van hun methoden om fondsen te werven, waarbij een lot 10 cent kostte (vandaar "10 PS" voor 10 pence/cent per stuk). Het gebruik van geluksymbolen zoals het klavertje vier en het spaarvarken was bedoeld om deelname aan te moedigen. Dit document is een direct overblijfsel van het dagelijks leven in bezet Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog. Het illustreert de bureaucratische realiteit van de voedseldistributie; burgers en instanties moesten voortdurend corresponderen met diensten zoals de Levensmiddelenvoorziening om de schaarse goederen te beheren.
De aanwezigheid van de Winterhulp-stempel plaatst de brief midden in de ideologische strijd van die tijd. De WHN werd door het merendeel van de Nederlandse bevolking gewantrouwd en geboycot omdat men de organisatie zag als een instrument van de bezetter en de NSB. Door dergelijke vignetten op poststukken te dwingen, probeerde de bezetter de aanwezigheid van hun organisaties in het publieke domein te normaliseren. De Van Reigersbergenstraat in Amsterdam-West stond destijds bekend als een centrum voor de distributie en de 'Centrale Keuken'. Centrale Keuken NSB Winterhulp
Samenvatting
De envelop is geadresseerd aan de directie van de 'Centrale Dienst voor de Levensmiddelenvoorziening', gevestigd aan de Van Reigersbergenstraat 2 in Amsterdam. Dit was tijdens de bezettingsjaren een cruciaal administratief punt voor de distributie van voedselbonnen en de organisatie van de voedselvoorziening in de stad.
De frankering bestaat uit een postzegel van 1,5 cent met de beeltenis van Koningin Wilhelmina. Hoewel Nederland bezet was, bleven postzegels met de beeltenis van de koningin in de eerste jaren van de oorlog nog in omloop, totdat deze door de bezetter verboden werden.
Bijzonder is het mechanische reclamestempel van de 'Winterhulp Nederland' (WHN) loterij uit 1942. Dit stempel diende als propaganda- en promotiemiddel. De WHN was een door de nationaalsocialisten opgerichte welzijnsorganisatie die de plaatselijke charitatieve instellingen verving. De loterij was een van hun methoden om fondsen te werven, waarbij een lot 10 cent kostte (vandaar "10 PS" voor 10 pence/cent per stuk). Het gebruik van geluksymbolen zoals het klavertje vier en het spaarvarken was bedoeld om deelname aan te moedigen.
Historische Context
Dit document is een direct overblijfsel van het dagelijks leven in bezet Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog. Het illustreert de bureaucratische realiteit van de voedseldistributie; burgers en instanties moesten voortdurend corresponderen met diensten zoals de Levensmiddelenvoorziening om de schaarse goederen te beheren.
De aanwezigheid van de Winterhulp-stempel plaatst de brief midden in de ideologische strijd van die tijd. De WHN werd door het merendeel van de Nederlandse bevolking gewantrouwd en geboycot omdat men de organisatie zag als een instrument van de bezetter en de NSB. Door dergelijke vignetten op poststukken te dwingen, probeerde de bezetter de aanwezigheid van hun organisaties in het publieke domein te normaliseren. De Van Reigersbergenstraat in Amsterdam-West stond destijds bekend als een centrum voor de distributie en de 'Centrale Keuken'.