Concept-notulen van een vergadering.
Origineel
Concept-notulen van een vergadering. 2 februari 1943. (Handgeschreven in de linkerbovenhoek:)
De Heer s.v.p. even corrigeeren [Initialen]
C o n c e p t v a n
N o t i t i e s over de vergadering der verdelingscommissie op 2 Februari 1943 te 2 uur namiddags. Aanwezig: de Voorzitter de Heer A.H. de Haer, de Secretaris ~~A.H.~~ de heer van Duinhoven, den Heer J.J. Sieburgh van het Marktwezen en de leden: Frommé, Gootjes, Lammers, J. Tuyp, J. Koning, Mooyer, van Zanteh, Böhne~~n~~, Rienstra, Sliphorst.
O n d e r w e r p : Het in ontvangst nemen van ~~de~~ Visch- aan de Vischmarkt door ~~personen, die niet in de verdeeling zijn opgenomen.~~ iedere kleinhandelaar persoonlijk, wanneer deze aan de beurt is geweest.
De Voorzitter opent de vergadering en deelt mede, dat het de bedoeling is om de verplichting in het leven te roepen, om iedere kleinhandelaar persoonlijk zijn toewijzing visch en /of mosselen in ontvangst te doen nemen. Dit onderwerp wordt nu in discussie gebracht en nadat de leden een uitvoerig hun meening kenbaar hebben gemaakt zal, wanneer voor een bepaald standpunt ~~de~~ meerderheid van stemmen is verkregen, een voorstel bij den Wethouder worden ingediend. Spreker schetst, hoe de noodzaak is ontstaan, om tot een bepaling als boven bedoeld te komen. Het is gebleken, dat verschillende kooplieden andere werkzaamheden verrichten, doch hun visch door collega's in ontvangst laten nemen en ~~te~~ laten verkoopen. De thans ~~op~~ ter tafel gebrachte maatregel zal naar sprekers meening ~~zal~~ tot gevolg hebben, dat aan vele knoeierijen ~~geen~~ een einde ~~kan worden~~ wordt gemaakt.
(Handgeschreven in de linkermarge met pijl naar de tekst:)
Tevens kleinhandelaren + terwijl grossiers die naar IJmuiden maken eveneens hun toewijzing door een ander in ontvangst mogen laten nemen.
Spreker stelt zich voor, de maatregel aldus toe te passen, dat ~~de~~ winkeliers ~~worden~~ wordt toegestaan hun personeel te sturen om hun toewijzing in ontvangst te nemen. De kooplieden, die ziek zijn, zullen hun collega's onder overlegging van een doktersattest tot in ontvangst-neming machtigen.
De Heer Lammers deelt mede, dat het onderhavige onderwerp herhaaldelijk een punt van bespreking bij zijn collega's heeft uitgemaakt. Het is geen eenvoudige zaak speciaal ~~voor~~ niet voor de zaken zooals ~~den~~ de Heer Frommé deze drijft, namelijk een delicatessezaak ~~zaken~~. Het is echter dringend gewenscht, dat er strenge maatregelen worden genomen. ~~Wordt~~ Wordt bepaald, dat iedere handelaar persoonlijk zijn toewijzing in ontvangst moet nemen, dan beantwoordt de verdeeling meer aan de verwachting ~~de dachten~~, zooals de Burgemeester, de Wethouder ~~in~~ zich deze hebben gesteld. Zooals thans de gang van zaken is, ~~bijv.~~ bevordert bijv. Het document is een werkversie van notulen waarin een maatregel tegen fraude in de visdetailhandel wordt besproken. Het hoofddoel is het invoeren van een persoonlijke afhaalplicht voor toegewezen partijen vis en mosselen.
Kernpunten uit de discussie:
* Bestrijding van 'knoeierijen': Handelaren lieten hun vis ophalen door anderen terwijl zij zelf andere (neven)inkomsten genereerden. Dit ondermijnde het distributiesysteem.
* Uitzonderingen: Er wordt nagedacht over praktische uitzonderingen voor personeel van winkeliers en voor zieke handelaren (mits voorzien van een doktersverklaring).
* Dilemma's: De heer Lammers wijst op de complexiteit voor specifieke zaken, zoals de delicatessenzaak van de heer Frommé, wat aangeeft dat de maatregel de bedrijfsvoering van gespecialiseerde handelaren kon hinderen.
* Redactionele intentie: De handgeschreven wijzigingen (zoals "een einde wordt gemaakt" in plaats van "geen einde kan worden gemaakt") tonen een verschuiving naar actievere en dwingendere taal. Dit document stamt uit februari 1943, een periode van schaarste en strikte rantsoenering tijdens de Duitse bezetting van Nederland. De vismarkt was een cruciale schakel in de voedselvoorziening, maar ook een plek waar de zwarte markt en illegale handel welig tierden.
De "Verdelingscommissie" was een instrument van de overheid (vaak op gemeentelijk niveau onder toezicht van het Rijksbureau voor de Voedselvoorziening) om schaarse goederen eerlijk, maar onder strikte voorwaarden, te verdelen onder erkende handelaren. De verwijzing naar IJmuiden is relevant omdat dit de belangrijkste aanvoerhaven was; grossiers die daarheen reisden voor inkoop kregen blijkbaar meer souplesse in de regels. De sfeer van het document ademt de bureaucratische strengheid en de noodzaak tot controle die kenmerkend waren voor de oorlogsjaren. A.H. de Haer J. Koning J. Tuyp J.J. Sieburgh Lammers wijst (De heer) Marktwezen Rijksbureau