Handgeschreven ambtelijke notitie / besluitvorming.
Origineel
Handgeschreven ambtelijke notitie / besluitvorming. 10 februari 1942 (genoteerd als "10 2/42"). (Marginale notities linksboven:)
1.
10 2/42
6
Div.
sub-
Bloem
Steenb
(Hoofdtekst:)
[boven de eerste regel geschreven:] op veilingen verdeelen.
- Toewijzingen op de veilingen zelf. Wanneer de klok gaat draaien, ook dan mogelijk want dan is er bewijs, dat er overvloed is, in weerwil van de export.
2) op C.M. vorderen in elke aanvoer 10%. ook v. aanvoer Nevels Veiling op C.M.
[tussen haken:]
alleen aardap. + groente
geen fruit.
grossierscom: Nooy
Maarse
Beugel
~~Dijksh~~ De Nijs
Dijksh.
Joodsche Com. om over te nemen aan Keucheniusstr.
A'damsche Veiling direct 10% voor Joodsche Com.
Verder Veiling uitschakelen. Het document betreft een instructie of verslag over de wijze waarop groenten en aardappelen gevorderd moeten worden voor de Joodse bevolking in Amsterdam tijdens de bezetting.
Er worden twee methoden voorgesteld:
1. Directe toewijzing bij de veilingklok wanneer er sprake is van overschotten (ondanks de lopende export naar Duitsland).
2. Een vaste vordering van 10% op alle aanvoer bij de Centrale Markt (C.M.) en specifieke veilingen.
Opvallend is de expliciete uitsluiting van fruit ("geen fruit") en de aanwijzing dat de Joodse Commissie de goederen moet overnemen aan de Keucheniusstraat. De notitie eindigt met de dwingende aanwijzing om de veiling voor het overige "uit te schakelen", wat duidt op een streng gereguleerd distributiesysteem buiten de vrije markt om.
De genoemde namen bij de "grossierscom" (grossierscommissie) zijn waarschijnlijk contactpersonen of verantwoordelijken voor de uitvoering van deze distributie. Ten tijde van deze notitie (februari 1942) was de isolatie van de Joodse bevolking in Nederland in volle gang. De Joodse Raad (hier aangeduid als Joodsche Com.) kreeg de taak om de voedselvoorziening voor de eigen gemeenschap te regelen, aangezien toegang tot reguliere winkels steeds verder werd beperkt.
De Keucheniusstraat in Amsterdam-West was een belangrijke centrale opslag- en distributieplaats voor de Joodse Raad (het zogenaamde 'Centraal Magazijn'). De vordering van 10% was een administratieve maatregel om te garanderen dat er voedsel beschikbaar bleef voor de Joodse inwoners, die op dat moment al te maken hadden met zeer beperkte rantsoenen en uitsluiting van vele publieke voorzieningen. De vermelding "in weerwil van de export" verwijst naar de grootschalige afvoer van Nederlands voedsel naar nazi-Duitsland.
Samenvatting
Het document betreft een instructie of verslag over de wijze waarop groenten en aardappelen gevorderd moeten worden voor de Joodse bevolking in Amsterdam tijdens de bezetting.
Er worden twee methoden voorgesteld:
1. Directe toewijzing bij de veilingklok wanneer er sprake is van overschotten (ondanks de lopende export naar Duitsland).
2. Een vaste vordering van 10% op alle aanvoer bij de Centrale Markt (C.M.) en specifieke veilingen.
Opvallend is de expliciete uitsluiting van fruit ("geen fruit") en de aanwijzing dat de Joodse Commissie de goederen moet overnemen aan de Keucheniusstraat. De notitie eindigt met de dwingende aanwijzing om de veiling voor het overige "uit te schakelen", wat duidt op een streng gereguleerd distributiesysteem buiten de vrije markt om.
De genoemde namen bij de "grossierscom" (grossierscommissie) zijn waarschijnlijk contactpersonen of verantwoordelijken voor de uitvoering van deze distributie.
Historische Context
Ten tijde van deze notitie (februari 1942) was de isolatie van de Joodse bevolking in Nederland in volle gang. De Joodse Raad (hier aangeduid als Joodsche Com.) kreeg de taak om de voedselvoorziening voor de eigen gemeenschap te regelen, aangezien toegang tot reguliere winkels steeds verder werd beperkt.
De Keucheniusstraat in Amsterdam-West was een belangrijke centrale opslag- en distributieplaats voor de Joodse Raad (het zogenaamde 'Centraal Magazijn'). De vordering van 10% was een administratieve maatregel om te garanderen dat er voedsel beschikbaar bleef voor de Joodse inwoners, die op dat moment al te maken hadden met zeer beperkte rantsoenen en uitsluiting van vele publieke voorzieningen. De vermelding "in weerwil van de export" verwijst naar de grootschalige afvoer van Nederlands voedsel naar nazi-Duitsland.