Officiële brief van de Gemeente Amsterdam. 26 mei 1943. De Wethouder voor de Levensmiddelen, Wasch- en schoonmaak-, bad- en zweminrichtingen van de Gemeente Amsterdam. De heer Directeur van den Dienst van het Marktwezen. No. 46A/133/3M. 1943 29/5
[Stadswapen van Amsterdam]

Gemeente Amsterdam
Raadhuis, O.Z. Voorburgwal

[Handgeschreven rechtsboven:] 900, mij die [onleesbaar] ab V.M.

Telefoon 43130, 43321

Men wordt verzocht, bij het antwoord nauwkeurig den datum, het nummer en de afdeeling van dezen brief te vermelden.

Aan den heer Directeur van den Dienst van het Marktwezen.

Afd. L.M. No. 55/10 -1943- Bijlagen
Uw brief: 17 Mei '43 No. 46a/133/3 M
Datum: 26 Mei 1943.
Onderwerp: overschrijving vischtoewijzing.

Naar aanleiding van Uw schrijven van 17 Mei j.l. No. 46a/133/3 M deel ik U mede dat ik geen termen aanwezig acht om ook de visch-toewijzing van Boerhoop op naam van diens echtgenoote te doen over-schrijven.

[Handgeschreven in linker marge:] vM

De Wethouder voor de Levensmiddelen, Wasch- en schoonmaak-, bad- en zweminrichtingen,

[Handtekening]

[Handgeschreven paraaf rechtsonder]

Model G.A. 5
Stadsdrukkerij Amsterdam
20826 10-42-5000 Deze brief is een strikt zakelijke, ambtelijke afwijzing van een verzoek. De Wethouder voor de Levensmiddelen laat aan de Directeur van de Dienst van het Marktwezen weten dat er geen geldige redenen ("geen termen") zijn om een vistoewijzing, die op naam van een zekere heer Boerhoop staat, over te schrijven op naam van zijn echtgenote.

Het document vertoont de typische kenmerken van oorlogsbestuur: een sterke focus op registratie, referentienummers en strikte handhaving van distributieregels. De taal is formeel-juridisch ("geen termen aanwezig acht"). De handgeschreven toevoegingen en parafen wijzen op de administratieve routing binnen het stadhuis. Het document dateert uit mei 1943, midden in de Duitse bezetting van Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog. In deze periode was er sprake van schaarste en een streng distributiesysteem. Vrijwel alle levensmiddelen, waaronder vis, waren "op de bon" of vereisten een officiële toewijzing om verhandeld of geconsumeerd te mogen worden.

De "Wethouder voor de Levensmiddelen" speelde een cruciale rol in de stadsorganisatie onder toezicht van de bezetter. Het feit dat een verzoek om een toewijzing over te schrijven naar een echtgenote wordt afgewezen, suggereert een zeer strikt beleid. Wellicht was de heer Boerhoop niet meer in staat zijn bedrijf te voeren (door ziekte, arrestatie of andere omstandigheden), maar achtte de gemeente het niet noodzakelijk of wenselijk om de vergunning in de familie te houden. Het illustreert de verregaande bureaucratische controle over het dagelijks leven en de voedselvoorziening in oorlogstijd.