Handgeschreven aantekeningen/logistiek plan. Noot: Tekst tussen vierkante haken [ ] duidt op onzekere lezing of verduidelijking.

partij voor partij verdeelen
in stad en in districten
indeelen
2 per persoon =
1.600.000 bokkingen
= 16 wagons. M’dam per
auto.
~~Maandag, Dinsdag,~~ Woensdag,
~~Donderdag~~ en Vrijdag.
goed perscommuniqué
10 ct.! + vracht van N.V.C.
N.V.C. zendt in. Gem.
verdeeld. prijs wordt
10,20 de 100 stuks
met 30% winst voor
kleinhandel
vrachtkosten voor rek.
van potje gemeente.
13 1/2 cent verkoop voor
verkoop in winkels
geheele verdeelingslijst
kleinhandelaren laten bonnen
inleveren bijv. voor 100 bokkje
48 bonnen Dit document bevat de logistieke en financiële planning voor een grootschalige distributie van bokking. De kernpunten zijn:
* Volume: Het gaat om een enorme hoeveelheid van 1,6 miljoen bokkingen, wat overeenkomt met 16 treinwagons. De verdeling is berekend op 2 vissen per persoon.
* Logistiek: De aanvoer vindt plaats per spoor, waarna Amsterdam ("M’dam") de distributie per vrachtwagen (auto) verzorgt. De planning voor de dagen is herhaaldelijk gewijzigd, waarbij uiteindelijk is gekozen voor de woensdag en vrijdag.
* Financiën: De inkoopprijs via de N.V.C. is gesteld op 10,20 gulden per 100 stuks. Er wordt een marge van 30% gerekend voor de detailhandel, wat resulteert in een consumentenprijs van 13,5 cent per bokking. De transportkosten worden gedekt uit een gemeentelijk noodfonds ("potje gemeente").
* Administratie: De verkoop wordt gereguleerd via het distributiestelsel. Winkeliers moeten bonnen inleveren om hun voorraad te verantwoorden (bijv. 48 bonnen voor 100 stuks, wat suggereert dat men rekening houdt met uitval of dat een bon voor meerdere personen geldt). Het document dateert hoogstwaarschijnlijk uit de periode van de Duitse bezetting in Nederland (1940-1945). De N.V.C. verwijst vermoedelijk naar de Nederlandsche Voedselvoorziening in Oorlogstijd (of een gerelateerde Rijksdienst). Tijdens de oorlog was vis, en zeker houdbare vis zoals bokking, een cruciaal onderdeel van het dieet omdat vlees schaars was.

De instructie voor een "goed perscommuniqué" wijst erop dat de overheid de distributie nauwgezet wilde communiceren om onrust in de wachtrijen te voorkomen en de zwarte handel tegen te gaan. De gedetailleerde berekening van marges en vrachtkosten is typerend voor de strak gereguleerde distributie-economie van die tijd.