Handgeschreven ambtelijke notitie.
Origineel
Handgeschreven ambtelijke notitie. 26 juni 1944. Ingevolge het bij het 17e uitvoeringsbe-
sluit bepaalde is het uitgesloten dat
een kleinhandelaar visch mag doorle-
veren aan Hotels of Restaurants.
M. i. kan op het voorstel van het
Bedrijfsschap door ook niet worden in-
gegaan.
De oplossing voor de zaak v.
Koopman is, dat het bedrijfschap
een grossier-kleinhandelaar te
IJmuiden aanwijst om te leveren
[Links onderaan:]
Acc. in dezen
geest aan
Bedrijfschap
schrijven?
[Rechts onderaan:]
26-6-44
de Haas Deze notitie betreft een administratieve beslissing over de handel in vis. De kern van het probleem is een verbod voor detailhandelaren (kleinhandelaren) om direct te leveren aan de horeca (hotels en restaurants), gebaseerd op het "17e uitvoeringsbesluit".
De schrijver stelt dat een voorstel van het Bedrijfsschap om hierop een uitzondering te maken, niet kan worden gehonoreerd ("niet op in worden gegaan"). Als alternatieve oplossing voor de specifieke kwestie rondom "Koopman" wordt voorgesteld om een gecombineerde grossier-kleinhandelaar in IJmuiden aan te wijzen als officiële leverancier.
Onderaan staat een krabbel (waarschijnlijk van een superieur) die instemt met dit voorstel ("Acc." staat voor "Akkoord") en vraagt om een brief in die geest naar het Bedrijfsschap te sturen. Het document dateert van juni 1944, midden in de Duitse bezetting van Nederland. Tijdens de oorlogsjaren was de gehele voedselvoorziening en handel strikt gereguleerd via een complex systeem van distributiebesluiten en 'Bedrijfschappen' (publiekrechtelijke organen voor bedrijfsorganisatie).
Deze strikte scheiding tussen de verschillende schakels in de keten (grossier versus kleinhandelaar) was bedoeld om de controle op de schaarse goederenstromen te behouden en de zwarte handel in vis tegen te gaan. IJmuiden was destijds, net als nu, het centrale punt voor de aanvoer van zeevis, waardoor regulering daar van cruciaal belang was voor de rest van het land. De notitie geeft een inkijkje in de bureaucratische afhandeling van distributievraagstukken in een tijd van extreme schaarste.
Samenvatting
Deze notitie betreft een administratieve beslissing over de handel in vis. De kern van het probleem is een verbod voor detailhandelaren (kleinhandelaren) om direct te leveren aan de horeca (hotels en restaurants), gebaseerd op het "17e uitvoeringsbesluit".
De schrijver stelt dat een voorstel van het Bedrijfsschap om hierop een uitzondering te maken, niet kan worden gehonoreerd ("niet op in worden gegaan"). Als alternatieve oplossing voor de specifieke kwestie rondom "Koopman" wordt voorgesteld om een gecombineerde grossier-kleinhandelaar in IJmuiden aan te wijzen als officiële leverancier.
Onderaan staat een krabbel (waarschijnlijk van een superieur) die instemt met dit voorstel ("Acc." staat voor "Akkoord") en vraagt om een brief in die geest naar het Bedrijfsschap te sturen.
Historische Context
Het document dateert van juni 1944, midden in de Duitse bezetting van Nederland. Tijdens de oorlogsjaren was de gehele voedselvoorziening en handel strikt gereguleerd via een complex systeem van distributiebesluiten en 'Bedrijfschappen' (publiekrechtelijke organen voor bedrijfsorganisatie).
Deze strikte scheiding tussen de verschillende schakels in de keten (grossier versus kleinhandelaar) was bedoeld om de controle op de schaarse goederenstromen te behouden en de zwarte handel in vis tegen te gaan. IJmuiden was destijds, net als nu, het centrale punt voor de aanvoer van zeevis, waardoor regulering daar van cruciaal belang was voor de rest van het land. De notitie geeft een inkijkje in de bureaucratische afhandeling van distributievraagstukken in een tijd van extreme schaarste.