Ambtelijk advies / Memo. 1944 (exacte dag/maand niet gespecificeerd, mogelijk "L.M." als referentie). [In de marge in rood:] 462/86/2

De Com. voor de visscherij ontraadt
om de Vries een toewijzing van scheurvrije
weefsel te verleenen, aangezien dit voor
tientallen andere handelaaren consequenties
zou hebben; ~~de hij~~ hij kan niet met de groep
rookers worden vergeleken, aangezien deze
altijd versche visch hebben be- en verwerkt,
hetgeen de Vries nooit heeft gedaan.
Op grond van het bovenstaande
adviseeren wij U op het onderhavige
verzoek afwijzend te beschikken.
Wij mogen U in dit verband nog
verwijzen naar soortgelijke verzoeken van
Licht en Poelen H. Boom, Uw no’s 436 en 447.

L. M. 1944. [Signatuur/Paraaf]
De Gem. Adv. [Paraaf: DH?] Het document is een formeel advies van de Commissie voor de Visserij aan een hogere instantie (geadresseerd als "U", waarschijnlijk de Gemeentelijk Adviseur of een distributie-instantie).

De kern van de zaak is de schaarste tijdens de oorlogsjaren. De Vries heeft verzocht om "scheurvrij weefsel" (waarschijnlijk verpakkingsmateriaal of materiaal voor netten). De commissie wijst dit af om twee redenen:
1. Precedentwerking: Als De Vries het krijgt, moeten "tientallen andere handelaren" het ook krijgen.
2. Functie-onderscheid: De Vries wordt niet gerekend tot de categorie "rookers" (visrokers). Visrokers verwerken verse vis, wat specifieke eisen stelt aan materiaal. Omdat De Vries nooit verse vis heeft verwerkt, heeft hij volgens de commissie geen recht op deze specifieke toewijzing.

De tekst eindigt met een verwijzing naar eerdere soortgelijke gevallen (Licht, Poelen, H. Boom) om de consistentie van het beleid te onderbouwen. In 1944 bevond Nederland zich in de diepste crisis van de Tweede Wereldoorlog. Door de Duitse bezetting en de blokkades was er aan alles gebrek. Grondstoffen, textiel en verpakkingsmaterialen waren strikt gerantsoeneerd en werden alleen via toewijzingen van distributiestamkaarten en ambtelijke beschikkingen verstrekt.

Dit document illustreert de bureaucratische werkelijkheid van de bezettingstijd: zelfs voor kleine hoeveelheden materiaal moest een uitgebreide procedure worden gevolgd, waarbij lokale commissies de noodzaak toetsten aan de hand van strikte categorieën en eerdere besluiten. De spelling (zoals "visscherij", "visch", "handelaaren") is conform de toen geldende spelling-Marchant. De rode nummers in de marge duiden op de archivering binnen een centraal registratiesysteem.