Ambtsrapportage / Dienstmededeling. 14 mei 1944 (met latere aantekeningen van 15 en 20 mei 1944). [Bovenzijde links]
Rapport
[in potlood:] Inschrijving

[Bovenzijde rechts]
59
Den Heer Inspecteur
v/h Marktwezen
Alhier.

[Midden, gestempeld/geschreven]
№ 464/15/1 M.1944 17/7

[Hoofdtekst]
Op Zaterdag 13 Mei '44 kwam C. Schilder-
Sik bij mij en vertelde dat zijn vischtoewijzing elk
oogenblik zou kunnen komen.
De zoon van Schilder zou dit aanvoeren,
wanneer hij zijn eigen vischtoewijzing naar
het Surinameplein gebracht zou hebben.
De visch van Schilder is echter niet ge-
komen, maar zou door de economische dienst
in beslag genomen zijn.

14 Mei 1944.
[Signatuur: Nieuwhoff]

[Linksonder in potlood]
Controleur Boon
ter onderzoek,
ook bij Econ. Politie,
en opmaken
rapport voor
Bedrijfschap;
Schilder heeft dus
toewijzing visch niet
aangevoerd op markt.
[paraf] 20.5.44

[Rechtsonder in andere hand]
C. Schilder (Silo) heeft op
verkoopplaats Suriname-
plein aangevoerd
70 Kg. Schel + 40 Kg.
wijting.
Hij was de eerste aan-
voerder. Kuiper verklaart
dat Schilder zijn gehele
toewijzing heeft aange-
voerd en aan het publiek
heeft verkocht. 15.5.44
[Signatuur: de Wit?] De kern van dit document is een tegenstrijdigheid in de berichtgeving over de visvoorraad van een handelaar genaamd C. Schilder.
1. De melding (14 mei): Schilder beweert dat zijn vistoewijzing niet is aangekomen en suggereert dat de Economische Dienst deze in beslag heeft genomen.
2. De controle (15 mei): Een andere functionaris (mogelijk De Wit) rapporteert dat Schilder wel degelijk 110 kg vis (schelvis en wijting) heeft aangevoerd op het Surinameplein en deze heeft verkocht.
3. De sanctie/vervolg (20 mei): Controleur Boon krijgt de opdracht de zaak te onderzoeken, waarbij ook de Economische Politie wordt ingeschakeld, omdat het vermoeden bestaat dat Schilder heeft gelogen over de toevoer of de bestemming van de vis. Dit document stamt uit mei 1944, tijdens de Duitse bezetting van Nederland in de Tweede Wereldoorlog. In deze periode was er sprake van extreme schaarste en een streng distributiesysteem. De handel in levensmiddelen zoals vis werd nauwlettend gecontroleerd door het Marktwezen en de Economische Politie om de zwarte markt tegen te gaan. Handelaren die hun toegewezen voorraad buiten de officiële kanalen om verkochten of logen over inbeslagnames, riskeerden zware straffen. De genoemde locatie, het Surinameplein, was een bekende marktlocatie in Amsterdam.