Getypte statistische opgave van visaanvoer en -opbrengst.
Origineel
Getypte statistische opgave van visaanvoer en -opbrengst. November 1944. BRUTO-OPBRENGST DER AAN DE GEMEENTELIJKE VISCHMARKT AANGEVOERDE
VISCH GEDURENDE DE MAAND NOVEMBER 1944.
Vischsoort: Bedrag K.G.
=========== ====== ====
Garnalen -
Aal f. 7.864,41 2.520
Schol " --,-- -
Schar " --,-- -
Wijting " --,-- -
Bot " --,-- -
Schelvisch " --,-- -
Kabeljauw " --,-- -
Poon " --,-- -
Tong " --,-- -
Tarbot " --,-- -
Griet " --,-- -
Makreel " --,-- -
" Hors " --,-- -
Haring " --,-- -
Voorn " --,-- -
Blei " --,-- 6
Baars " 3,25 343
Brasem " 219,52 18
Zeelt " 13,32 6
Snoek " 5,72 150
" baars " 171,-- -
Karper " --,-- 125
Spiering " 237,50 -
Pos " --,-- 30
Bliek " 33,-- 30
Sprot of sardines " 46,80 -------
--------------------------------
f. 8.594,52 3.228
================================
[Handgeschreven in rechterkantlijn:]
6
20
-- * Dominantie van zoetwatervis: Het valt direct op dat de aanvoer van zoutwatervis (zoals schol, kabeljauw, haring) nagenoeg nihil is. Bijna de volledige opbrengst en het volume worden gegenereerd door zoetwatervis, met name Aal (paling). Aal is verantwoordelijk voor meer dan 90% van de totale omzet (f. 7.864,41 van de f. 8.594,52).
* Visserijbeperkingen: De afwezigheid van zeevis duidt op de zware beperkingen voor de zeevisserij tijdens de oorlog (mijnengevaar, vorderingen van schepen, brandstoftekorten en Duitse verboden).
* Waarde: De prijs van aal lag gemiddeld rond de f. 3,12 per kilo (f. 7.864,41 / 2.520 kg), wat voor die tijd een aanzienlijk bedrag was.
* Handgeschreven toevoeging: De getallen '6' en '20' aan de rechterzijde lijken een korte berekening of een nacontrole van de totalen te betreffen, hoewel de context daarvan niet direct uit de rest van het document blijkt. Dit document is opgesteld in november 1944. Op dat moment was het zuiden van Nederland grotendeels bevrijd, terwijl het westen en noorden nog bezet waren en aan de vooravond stonden van de Hongerwinter. De gegevens weerspiegelen een lokale economie die volledig afhankelijk was geworden van binnenwateren voor de voedselvoorziening. De gemeentelijke vismarkt fungeerde als een centraal punt voor de distributie en prijsregulering in een tijd van extreme schaarste. Dat er nog steeds administratie werd bijgehouden van deze transacties toont de voortzetting van de bureaucratische processen, zelfs onder zeer moeilijke oorlogsomstandigheden.