Handgeschreven ambtelijk of boekhoudkundig verslag (pagina 2). Hoewel niet waarschijnlijk is de mogelijkheid
toch niet uitgesloten dat ook door een of
meer handelaars-aanvoerders na 1 Maart 1933
besommingen boven f 5000.- per jaar werden behaald.
Zekerheid daaromtrent bestaat niet, omdat
bij de administratie van de Vishhal slechts
ten aanzien van de visscher-winkeliers konfijn-
lijke besommingstaten tot vaststelling van
de besommingen werden bijgehouden.
Slechts enkele visschers behaalden
ook na de invoering van de reductie besommingen
boven f 5000.- en de uitbetaalde bedragen
uit hoofde van reductie belopen slechts
geringe of nauw tot bijna geen.

1936 f 121.50
1937 f 144.24
1938 f 24.12
1939 nihil.

Opgave van de totaal-bedragen der besommingen
in de laatste jaren.

Opgave van ontvangen afslaggelden in de
laatste jaren (na aftrek van de reductie).

1936 f 11.336.67.
1937 10.805.58
1938 8.960.00
1939 9.779.58. * Inhoud: De tekst bespreekt de administratieve onduidelijkheid over de inkomsten van "handelaars-aanvoerders" versus "visscher-winkeliers". Het lijkt erop dat er een grens van 5000 gulden bestond die relevant was voor belasting of reductieregelingen.
* Terminologie:
* Besomming: De bruto opbrengst van de visvangst.
* Afslaggelden: De vergoeding of belasting die betaald wordt bij de visafslag.
* Konfijnlijke: Waarschijnlijk een archaïsche term gerelateerd aan cijfermatige vastlegging of specifieke belasting (mogelijk afgeleid van 'confinia' of een lokale administratieve term).
* Opvallend: In 1939 is er een significante verschuiving te zien: de besommingen van de vissers dalen fors, terwijl die van de handelaars bijna verdubbelen. Het totaalbedrag voor 1940 is een schatting ("ruim 180.000"), wat kan duiden op de onregelmatige administratie aan het begin van de Tweede Wereldoorlog. Dit document is waarschijnlijk afkomstig uit het archief van een gemeentelijke visafslag of een visserij-coöperatie in Nederland. De periode 1933-1940 was economisch turbulent door de nasleep van de crisis van de jaren '30 en de naderende oorlogsdreiging. De overheid greep in deze periode vaker in met steunmaatregelen of specifieke heffingen (de "reductie" waarover gesproken wordt), wat een nauwkeurige registratie van inkomsten noodzakelijk maakte voor de uitvoering van deze regelingen.