Getypte prijslijst (waarschijnlijk een stencil- of doorslagkopie in paarse inkt). Prijzen in gld. per ½ kg.
I II III IV

Versche aal en paling:
a. boven 250 gram 0,77 0,89 1,11 1,23
b. van 125-250 gram 0,62 0,74 0,87 0,99
c. van 70-125 gram 0,51 0,62 0,71 0,82
d. tot 70 gram 0,34 0,41 0,47 0,54

                     Tabel B.

Gerookte of gestoomde aal en paling:
a. boven 200 gram 1,48 1,55 2,10 2,17
b. van 100 - 200 gram 1,31 1,38 1,81 1,88
c. van 50 - 100 gram 1,15 1,22 1,55 1,62
d. tot 50 gram 0,81 0,88 1,09 1,16

I = Visschersprijs
II = Grossiers- en veilingprijs
IV = Kleinhandelsprijs * Structuur: Het document is strikt ingedeeld op basis van gewichtsklassen (a t/m d) en verwerkingsvorm (vers versus gerookt/gestoomd). Hoe groter/zwaarder de vis, hoe hoger de prijs per halve kilo.
* Prijshiërarchie: De kolommen I t/m IV representeren de opeenvolgende stappen in de handelsketen.
* Kolom I is de inkoopprijs bij de bron (de visser).
* Kolom II is de prijs voor de tussenhandel (grossiers).
* Kolom IV is de uiteindelijke prijs voor de consument (kleinhandel).
* Opmerkelijk is dat kolom III in de legenda onderaan niet expliciet wordt benoemd, maar in de tabel wel aanwezig is. In vergelijkbare documenten uit deze periode stond kolom III vaak voor de prijs van de grossier aan de kleinhandelaar (inclusief vervoerskosten).
* Waarde: De prijzen zijn genoteerd in guldens. Gerookte paling is aanzienlijk duurder (bijna het dubbele) dan verse paling, wat verklaarbaar is door het gewichtsverlies tijdens het roken en de extra arbeidskosten. Dit document is een typisch voorbeeld van overheidsingrijpen in de economie, specifiek de distributie van schaarse goederen. Tijdens de bezettingsjaren (1940-1945) en de daaropvolgende wederopbouw hanteerde de Nederlandse overheid (via het Directoraat-Generaal voor de Prijzen) strikte maximumprijzen om inflatie en woekerwinsten op de zwarte markt tegen te gaan.

De termen "aal" en "paling" worden hier naast elkaar gebruikt; hoewel het om dezelfde vissoort gaat (Anguilla anguilla), duidt de visserijsector met 'aal' vaak de levende/onbewerkte vis aan en met 'paling' de vette, consumptierijpe (vaak gerookte) variant. De verdeling in gewichtsklassen was essentieel voor de kwaliteitsbepaling en prijszetting in de visafslagen.