Getypte brief of ambtelijke rapportage (pagina 5 van een groter geheel). 13 juni 1941 (gebaseerd op de handgeschreven datering onderaan). De Directeur (vermoedelijk van een gemeentelijke visafslag). Handgeschreven kanttekening linksboven:
Ook deze belasting wordt naar de waarde geheven [onleesbaar signatuur]

Hoofdtekst:
-5-
~~regel 2 1/2 % van de waarde bedraagt, moet worden voldaan.~~
Dit betreft een heffing, waar niets tegenover staat,
terwijl de heffing op den afslag van de Gemeente een
belooning is voor de werkzaamheden, die de Gemeente (de
afslag) ten behoeve van den inzender verricht namelijk
den opslag, verkaveling, afrekening (invordering en uit-
betaling), financiëele risico’s, administratieve werkzaam-
heden enz. Voor het verrichten van dergelijke diensten
(consignatieverkoopen) wordt krachtens usantie steeds een
commissie (provisie) geheven in procenten van de waarde.

Alleen de volgende alinea is met een groot kruis doorgestreept:
~~Het ligt naar mijn meening meer op den weg van de
instanties, die de maximumprijzen, respectievelijk maxi-
mum-winstmarges vaststellen om daarbij rekening te houden
met de bestaande usanties, dan het omgekeerde te doen,
dat wil zeggen de usanties te wijzigen ten bate van de
prijsvaststelling.~~

Handgeschreven kanttekening midden-links:
L op onzen weg [?]

Hoofdtekst vervolg:
Concludeerende ben ik van meening, dat het onge-
wenscht is te achten, onder deze omstandigheden tot wij-
ziging van de onderhavige heffingen over te gaan en dat,
indien de winstmarge voor den grossier-inzender niet toe-
reikend is om daaruit de verschillende kosten te bestrij-
den, deze winstmarge ~~moet worden verhoogd of indien dit
niet mogelijk is, te doen bepalen, dat de heffing voor
den afslag niet van den winstmarge behoeft te worden
afgetrokken, doch afzonderlijk, dus boven die winstmarge,
in rekening mag worden gebracht. Zooals ik hierboven
uiteenzette, zal daardoor de consumentenprijs vrijwel
niet worden verhoogd.~~ [Deel vanaf "moet worden verhoogd" is doorgestreept en omcirkeld]

Ik geef U beleefd in overweging hiervan den
Gemachtigde voor de Prijzen mededeeling te doen ~~waarbij
ik opmerk, dat ik gaarne bereid ben, indien de Gemachtigde
zulks zou wenschen, en indien het Gemeentebestuur zulks
zou toestaan omtrent het bovenstaande en omtrent het
stelsel der maximumprijzen voor visch nader met den Ge-
machtigde voor de Prijzen van gedachten te wisselen.~~ [Laatste deel doorgestreept en omcirkeld]

De Directeur,

Handgeschreven onderaan:
[Initialen] 13/6 '41 * Inhoud: Het document betreft een verweer tegen de wijziging of afschaffing van heffingen op een gemeentelijke afslag. De directeur beargumenteert dat de afslag-heffing geen willekeurige belasting is, maar een vergoeding voor concrete diensten (opslag, administratie, risico). Hij zet dit af tegen een andere heffing "waar niets tegenover staat".
* Redactie: De tekst is tijdens de voorbereiding stevig bewerkt. Vooral de suggesties over hoe de "Gemachtigde voor de Prijzen" zijn werk zou moeten doen en specifieke voorstellen over winstmarges zijn doorgehaald. Dit wijst op een proces van diplomatieke afstemming: men wilde de Gemachtigde waarschijnlijk niet voor de voeten loopen met te stellige adviezen.
* Taalgebruik: Het gebruik van termen als "usantie" (gebruik/gewoonte) en de vooroorlogse spelling ("visch", "financiëele") is kenmerkend voor de ambtelijke correspondentie uit die periode. Dit document stamt uit juni 1941, tijdens de Duitse bezetting van Nederland. De economie was in deze periode strikt gereguleerd. De "Gemachtigde voor de Prijzen" was een functie ingesteld om inflatie en prijsstijgingen te beheersen via de Prijzenbeschikking.

In de visserijsector leidde dit tot spanningen tussen de traditionele inkomstenmodellen van gemeentelijke afslagen (die afhankelijk waren van provisies op de waarde van de vis) en de nieuwe maximumprijzen die door de overheid werden opgelegd. De directeur probeert hier het recht van de gemeente op haar inkomsten te verdedigen door te hameren op de zakelijke aard van de dienstverlening van de afslag.