Officieel besluit (typschrift op briefpapier). Oktober 1941. [Stempel linksboven:] № 579

[Stempels midden boven:]
№ 985 L.M. 1941 20/10
№ 46A/39/9 M. 1941 22/10

BESLUIT № 2 VAN DE NEDERLANDSCHE VISSCHERIJCENTRALE
TOT REGELING VAN DE VISCHVOORZIENING VAN DE GEMEENTE
A M S T E R D A M.

DE NEDERLANDSCHE VISSCHERIJCENTRALE;
Gelet op het Visscherijbesluit 1941;
HEEFT BEPAALD:

Artikel 1.
Dit Besluit verstaat onder:
"vischafslag": den gemeentelijken vischafslag te Amsterdam, het zoogenaamde buitenterrein van dezen vischafslag hieronder niet begrepen;
"verhandelen": verhandelen en doen verhandelen;
"afleveren": afleveren en doen afleveren.

Artikel 2.
1. De groothandelaren in zoetwatervisch, die daartoe door de Nederlandsche Visscherijcentrale zijn aangewezen, zijn verplicht een wekelijks door de Nederlandsche Visscherijcentrale vast te stellen hoeveelheid zoetwatervisch over den vischafslag te verhandelen en af te leveren.
2. De in het vorige lid bedoelde hoeveelheid wordt tijdig schriftelijk aan de betrokken groothandelaren ter kennis gebracht. Zij zijn verplicht er voor zorg te dragen, dat deze hoeveelheid zoetwatervisch zoo gelijkmatig mogelijk over de geheele week wordt verdeeld.

Artikel 3.
De op den vischafslag aangevoerde zoetwatervisch wordt door of namens den Directeur van den Vischafslag onder de vischhandelaren verdeeld overeenkomstig een door of namens den Directeur van het Marktwezen van de gemeente Amsterdam opgemaakte en door de Nederlandsche Visscherijcentrale goedgekeurde verdeellijst.

Artikel 4.
1. Voor zoover niet over den vischafslag wordt verhandeld, zijn de groothandelaren in zoetwatervisch verplicht hun voor de vischvoorziening van de gemeente Amsterdam bestemde zoetwatervisch uitsluitend af te leveren aan hun in de gemeente Amsterdam gevestigde afnemers, aan wie zij in de jaren 1939 en 1940 hebben geleverd, met uitzondering van venters en marktkooplieden.
2. De groothandelaren in zoetwatervisch, als bedoeld in het vorige lid, zijn verplicht alvorens af te leveren, aan de Nederlandsche Visscherijcentrale een opgave te verstrekken van de namen en adressen van de in het eerste lid bedoelde afnemers en deze leveringen aan de Nederlandsche Visscherijcentrale ter goedkeuring voor te leggen.

Z.O.Z. Dit document betreft "Besluit № 2" van de Nederlandsche Visscherijcentrale uit oktober 1941. Het doel van het besluit is het strikt reguleren van de aanvoer en distributie van zoetwatervis binnen de gemeente Amsterdam.

De kernpunten van het besluit zijn:
* Verplichte aanvoer: Aangewezen groothandelaren worden verplicht gesteld om wekelijks een bepaalde hoeveelheid vis via de gemeentelijke visafslag te verhandelen (Art. 2).
* Gecontroleerde distributie: De verdeling van de vis onder handelaren gebeurt volgens een officiële verdeellijst, opgesteld door het Marktwezen en goedgekeurd door de Visscherijcentrale (Art. 3).
* Beperking van afnemers: Buiten de afslag om mag vis alleen geleverd worden aan bestaande afnemers uit 1939-1940, waarbij venters en marktkooplieden expliciet worden uitgesloten van deze directe levering (Art. 4).
* Administratieve controle: Handelaren moeten hun klantenlijsten ter goedkeuring voorleggen aan de Centrale (Art. 4, lid 2).

Onderaan de pagina staat "Z.O.Z.", wat aangeeft dat het besluit op de achterzijde van het document wordt vervolgd. Dit document stamt uit de periode van de Duitse bezetting van Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog. In deze tijd werd de economie strak geleid door middel van "Centrales" (zoals de Visscherijcentrale), die onderdeel waren van het Rijksbureau voor de Voedselvoorziening in Oorlogstijd.

De bezetter en de Nederlandse bureaucratie trachtten de schaarse voedselmiddelen te beheersen om zwarte handel tegen te gaan en de distributie (vaak ook ten behoeve van Duitsland) te garanderen. Door terug te grijpen op afnemers uit de jaren 1939 en 1940 (voor de bezetting), probeerde men de markt te bevriezen in een "normale" situatie. De uitsluiting van venters en marktkooplieden in Artikel 4 wijst op een poging om de handel te concentreren bij vaste, makkelijker te controleren winkelpunten en de minder grijpbare straathandel te beperken. De focus op zoetwatervis is logisch, aangezien de zeevisserij door de oorlogsvoering op de Noordzee grotendeels was stilgelegd.