12 november 1941. NEDERLANDSCHE VISSCHERIJCENTRALE
JULIANA VAN STOLBERGPLEIN 3 - 4 . 'S-GRAVENHAGE
POSTGIROREKENING 245271 TELEFOON 720080
TELEGRAMADRES: NEDVISCEN INTERCOMM. XX
VOOR AFD. DISTRIBUTIE & VISCHVERVOER TEL. 720060, TOESTEL 674 EN 722641

Afd. Verd. № 16175/661. 's-Gravenhage, 12 November 1941.
Betreffende: vischverdee-
ling zoetwatervisch A A N

[Stempel: № 46A/39/13 M. 10414/II]

Belanghebbenden.

De Nederlandsche Visscherijcentrale bericht U bij dezen, dat de volgende regeling is getroffen ten aanzien van zoetwatervisch, aangevoerd door Volendammer visschersvaartuigen, welke incidenteel in een andere haven binnenvallen dan de thuishaven.

De hier bedoelde zoetwatervisch inclusief aal en paling wordt op den vischafslag door of namens den Directeur van den afslag onder de handelaren verdeeld en moet door deze handelaren geheel worden verzonden naar den Gemeentelijken Vischafslag te Amsterdam. Het is U dus verboden deze visch aan Uw afnemers te leveren. De Directeur van den vischafslag en het Marktwezen te Amsterdam zijn hiermede in kennis gesteld.

Overtreding van dit voorschrift wordt gestraft met uitsluiting van Uw toewijzing aan den vischafslag.

De visch aan U toegewezen, afkomstig van bovenbedoelde Volendammer visschers en bestemd voor den afslag te Amsterdam, moet op den label worden gemerkt met de letters V.V. Deze regeling gaat in 17 November 1941 en geldt voorloopig voor één maand.

NEDERLANDSCHE VISSCHERIJCENTRALE,
[Handtekening]
Directeur.

[Handgeschreven links:]
Terug van m. d. heer
24/11 - '41 [Paraaf]

Ve/Gr.

[Logo/drukcode onderaan:] (A) 19668 - '41 - K 983 Dit document is een officiële verordening van de Nederlandsche Visscherijcentrale (NVC), uitgevaardigd tijdens de Duitse bezetting van Nederland. De kern van het schrijven is een strikte centralisatie van de visdistributie.

• Controle: De regeling verplicht handelaren om zoetwatervis (aal/paling) die door Volendammer schepen in 'vreemde' havens wordt gelost, direct door te voeren naar de centrale afslag in Amsterdam.
• Verbod: Het wordt handelaren expliciet verboden deze vis zelf te verkopen aan hun eigen klanten.
• Sancties: Er wordt gedreigd met zware straffen: wie zich niet aan de regels houdt, wordt uitgesloten van toekomstige toewijzingen, wat in oorlogstijd effectief een beroepsverbod betekende.
• Bureaucreatie: Het gebruik van de letters "V.V." (waarschijnlijk staand voor Volendammer Visch) op labels toont de nauwkeurige administratieve controle op de voedselstroom aan. Tijdens de Tweede Wereldoorlog stond de Nederlandse voedselvoorziening onder streng toezicht van de bezetter. De Nederlandsche Visscherijcentrale werd in 1940 opgericht om de visserijsector te reguleren en te controleren.

De focus op Volendam en zoetwatervis (voornamelijk uit het IJsselmeer) is logisch, aangezien de zeevisserij door de oorlog en mijnengevaar grotendeels stillag. De IJsselmeervisserij was een vitale bron van eiwitten voor de bevolking. Door de vis naar Amsterdam te dirigeren, kon de overheid de distributie in de dichtbevolkte Randstad beheersen en smokkel of zwarte handel proberen in te dammen. De datum (november 1941) valt in een periode waarin de schaarste in Nederland begon toe te nemen en de distributieregels steeds dwingender werden.