Getypte ambtelijke brief. 1 december 1942. Waarschijnlijk een afdeling van de Gemeente Amsterdam (gezien de verwijzingen naar de Burgemeester en Wethouders van Amsterdam). Kenmerk: VD/HB. 48/23/4 M. 1. VD/HB. [Handgeschreven: Extra]

48/23/4 M.
1.
1 December 1942.

Tarieven opslag koelhuis.
den Heer Wethouder
voor de Levensmiddelen,
A l h i e r .

Onder terugzending van het met Uw kantbrief d.d.10 November jl. om advies ontvangen stuk no.963 L.M.1942 van den Directeur van de Veemarkt en het Abattoir, hebben wij de eer U het navolgende te berichten.
Het is U bekend, dat ingevolge opdracht van den Burgemeester het koelhuis op de Centrale Markt voorloopig niet beschikbaar kan worden gesteld voor den opslag van fruit en het koelhuis op het Abattoir tijdelijk is aangewezen om zooveel mogelijk in de behoefte aan koelruimte voor fruit te voorzien. Ten aanzien van de voor het koelhuis op de Centrale Markt vastgestelde tarieven voor de bewaring van druiven blijkt de directeur van de Veemarkt/Abattoir door de belanghebbende fruithandelaren onvolledig en daardoor niet geheel juist te zijn ingelicht. Krachtens de bij hun besluit van 10 Maart 1939 no.877 L.M.1938 door Burgemeester en Wethouders van Amsterdam vastgestelde tarieven voor de bewaargeving van goederen in het koelhuis op de Centrale Markt, van welk besluit ik de eer heb U hierbij een afschrift te doen toekomen, is voor den opslag van druiven voor de eerste veertien dagen 10 cent per groote bak verschuldigd en voor elke volgende tot en met de zesde week 3 cent per groote bak en per week of gedeelten daarvan; het tarief van 3 cent per 14 dagen of gedeelten daarvan vindt slechts toepassing vanaf de zevende week, indien dezelfde partij reeds langer dan zes weken in het koelhuis opgeslagen is geweest. Na een opslag van langer dan 12 weken wordt vanaf de dertiende week 3 cent per geheele bak per 4 weken of gedeelten daarvan in rekening gebracht. Boven de in artikel VII van voorgenoemd besluit vermelde 5 % voor verzekering wordt aan bewaargevers nog 2 % administratiekosten berekend. Deze administratiekosten dienen tot dekking van de door den dienst van het Marktwezen verschuldigde omzetbelasting, die krachtens de wet op de omzetbelasting niet afzonderlijk als zoodanig in rekening mag worden gebracht. Het voor het Marktwezen vastgestelde tarief voor druiven en het tarief, dat de directeur van de Veemarkt/Abattoir zich voorstelt voor dit artikel te zullen berekenen, kunnen voor een zuivere vergelijking niet zonder de volgende opmerking naast elkaar worden gesteld. Bij den dienst van het Marktwezen wordt elke ingebrachte partij afzonderlijk geadministreerd en berekend, terwijl bij de Veemarkt/Abattoir een in dagen omgerekend maandtarief voor alle door eenzelfden bewaar- In dit document adviseert een ambtelijke afdeling de Wethouder voor de Levensmiddelen over de tariefstelling voor de koelopslag van druiven. De kern van de brief is een correctie op onjuiste informatie die de directeur van de Veemarkt en het Abattoir zou hebben ontvangen van fruithandelaren.

Er wordt een gedetailleerde uitleg gegeven van het vigerende tariefstelsel uit 1939:
* De eerste 14 dagen: 10 cent per grote bak.
* Week 3 t/m 6: 3 cent per bak per week.
* Vanaf week 7: een gereduceerd tarief van 3 cent per 14 dagen.
* Vanaf week 13: 3 cent per bak per 4 weken.

Daarnaast wordt melding gemaakt van een opslag van 5% voor verzekering en 2% voor administratiekosten. De 2% administratiekosten is een indirecte manier om de omzetbelasting te dekken, die wettelijk niet apart op de factuur mocht staan. Tevens wordt er gewezen op een verschil in administratieve afhandeling tussen de dienst van het Marktwezen (per partij) en de Veemarkt/Abattoir (per bewaargever op maandbasis), wat een directe vergelijking van tarieven bemoeilijkt. De brief is geschreven op 1 december 1942, midden in de Tweede Wereldoorlog tijdens de Duitse bezetting van Nederland. In deze periode was de voedselvoorziening en de distributie daarvan streng gereguleerd en van cruciaal belang.

De verplaatsing van de fruitopslag van de Centrale Markt naar het Abattoir suggereert een noodzakelijke herindeling van de schaarse koelruimte in Amsterdam, mogelijk omdat de faciliteiten op de Centrale Markt voor andere (oorlogs)doeleinden nodig waren of omdat de logistiek rondom voedselvoorziening onder druk stond. Het document toont de bureaucratische continuïteit: ondanks de oorlogssituatie baseerde men zich nog steeds op besluiten van vóór de bezetting (1939) en hield men vast aan uiterst gedetailleerde prijsvoorschriften en belastingregels. De vermelding van de omzetbelasting (ingevoerd in 1940 door de bezetter als vervanger van de eerdere weeldebelasting) plaatst het document stevig in de sociaal-economische realiteit van de bezettingstijd.