23 oktober 1942. S. Postma, Heerenmarkt 20 I, Amsterdam. De Directeur van de Centrale Markthallen, Amsterdam. [Linksboven in potlood:]
Nº 53/78/1

[Midden boven, stempel:]
M. 1942 27/10

[Rechtsboven in potlood/pen:]
t.p.
oproepen 53/78/2
berichting
2/11 42 - vri
JvG

[Midden rechts, schuin geschreven en doorgehaald:]
uit bedrijf

[Hoofdtekst:]
Amsterdam 23 Oct 1942.

Den Heer Directeur van de
Centraal Markthallen.
St.

Ik ben een van de
eerste gedupeerden van de instelling
van de V.B.N.A..
Ik heb mijn gehele leven
niet anders gedaan als aardappel-
handel en daar mijn omzet in de
basisjaren 37 - 38 en 39 te laag was ben
ik finaal uitgesloten.
Mocht U daar iemand
kunnen gebruiken dan houd ik mij
aanbevolen daar ik helemaal zonder
inkomsten ben.
Het vak ken ik
In afwachting
S. Postma
Heerenmarkt 20 I
Amsterdam. In deze brief wendt de heer S. Postma zich tot de directeur van de Centrale Markthallen met een dringend verzoek om werk. De schrijver is een vakman die zijn hele leven in de aardappelhandel heeft gewerkt, maar die door nieuwe regelgeving brodeloos is geworden.

De kern van het probleem ligt bij de omzet in de zogenaamde "basisjaren" (1937-1939). Omdat zijn handelsvolume in die jaren onder een bepaalde norm bleef, is hij door de V.B.N.A. uitgesloten van verdere beroepsuitoefening. Postma benadrukt dat hij "finaal uitgesloten" is en "helemaal zonder inkomsten" zit, wat wijst op de grote sociale nood waarin hij verkeert.

De administratieve krabbels bovenin tonen aan dat de brief serieus is behandeld: hij is geregistreerd onder nummer 53/78/1 en er staat een instructie om de man "op te roepen" voor een gesprek op 2 november 1942. De brief dateert uit de kern van de Duitse bezetting van Nederland. In deze periode werd de Nederlandse economie gelijkgeschakeld en de distributie van voedsel streng gecentraliseerd. De V.B.N.A. (Vereniging voor den Belangenbehartiging van den Nederlandschen Aardappelhandel) was een door de bezetter gecontroleerde organisatie die toezag op de aardappelmarkt.

Onder het mom van "sanering" en efficiëntie werden vele duizenden kleine, zelfstandige handelaren uit de markt gedrukt als hun vooroorlogse omzetcijfers niet hoog genoeg waren. Dit trof vooral de kleine buurt- en straathandelaren hard. De Centrale Markthallen in Amsterdam waren in die jaren het zenuwcentrum van de voedseldistributie in de hoofdstad. Voor veel ontslagen handelaren was dit de enige plek waar hun vakkennis mogelijk nog van pas kon komen als loonarbeider. S. Postma