Dienstbrief / Ambtelijk schrijven.
Origineel
Dienstbrief / Ambtelijk schrijven. 16 december 1942. De waarnemend Directeur (vermoedelijk van een gemeentelijke dienst in Amsterdam). [Rechtsboven, handgeschreven:] Pr N. Me... [doorgehaald met rode streep]
[Rechtsboven, getypt:] HB.
den Heer Wethouder
voor de Levensmiddelen,
A l h i e r .
69/3/1 M. 1. 16 December 1942.
In bijlage dezes heb ik de eer U te doen geworden: één con-
tract in duplo betreffende huur van een winkel, gelegen Jan van
Galenstraat 20, ten name van H.Veringa.
Ik moge U beleefd verzoeken te willen bevorderen, dat dit
contract door den heer Burgemeester wordt geteekend; daarna ge-
lieve U het mij te doen terugzenden, teneinde voor registratie
te kunnen zorgdragen.
De Directeur,
wnd. In deze brief verzoekt een waarnemend directeur (waarschijnlijk van de Dienst der Publieke Werken of een aan de voedselvoorziening gerelateerde dienst) de Wethouder voor de Levensmiddelen om bemiddeling bij het laten ondertekenen van een huurcontract door de burgemeester.
Het betreft een winkelpand aan de Jan van Galenstraat 20 in Amsterdam. De huurder die genoemd wordt is H. Veringa. Het feit dat dit via de Wethouder voor de Levensmiddelen loopt, suggereert dat de winkel een functie had binnen de distributie of verkoop van voedsel, wat in oorlogstijd strikt gereguleerd was door de gemeente. De brief volgt een formele, ambtelijke etiquette ("heb ik de eer U te doen geworden", "Ik moge U beleefd verzoeken"). Het document dateert van december 1942, midden in de Duitse bezetting van Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog. In deze periode stond het gemeentebestuur van Amsterdam onder toezicht van de bezetter. De functie van 'Wethouder voor de Levensmiddelen' was in deze jaren cruciaal vanwege de toenemende schaarste en het complexe systeem van voedseldistributie en rantsoenering.
De Jan van Galenstraat is een belangrijke verkeersader in Amsterdam-West. De bureaucratische gang van zaken (ondertekening door de burgemeester, registratie) laat zien dat zelfs tijdens de bezetting de formele administratieve procedures voor vastgoed en handel nauwgezet werden voortgezet. De burgemeester van Amsterdam was in 1942 de pro-Duitse Edward Voûte. Het is mogelijk dat de genoemde H. Veringa een ondernemer was die een door de bezetter 'vrijgekomen' (bijvoorbeeld van een weggevoerde Joodse eigenaar) pand overnam, hoewel dat uit deze specifieke tekst niet direct kan worden vastgesteld zonder aanvullend archiefonderzoek naar het adres. H. Veringa N. Me Publieke Werken
Samenvatting
In deze brief verzoekt een waarnemend directeur (waarschijnlijk van de Dienst der Publieke Werken of een aan de voedselvoorziening gerelateerde dienst) de Wethouder voor de Levensmiddelen om bemiddeling bij het laten ondertekenen van een huurcontract door de burgemeester.
Het betreft een winkelpand aan de Jan van Galenstraat 20 in Amsterdam. De huurder die genoemd wordt is H. Veringa. Het feit dat dit via de Wethouder voor de Levensmiddelen loopt, suggereert dat de winkel een functie had binnen de distributie of verkoop van voedsel, wat in oorlogstijd strikt gereguleerd was door de gemeente. De brief volgt een formele, ambtelijke etiquette ("heb ik de eer U te doen geworden", "Ik moge U beleefd verzoeken").
Historische Context
Het document dateert van december 1942, midden in de Duitse bezetting van Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog. In deze periode stond het gemeentebestuur van Amsterdam onder toezicht van de bezetter. De functie van 'Wethouder voor de Levensmiddelen' was in deze jaren cruciaal vanwege de toenemende schaarste en het complexe systeem van voedseldistributie en rantsoenering.
De Jan van Galenstraat is een belangrijke verkeersader in Amsterdam-West. De bureaucratische gang van zaken (ondertekening door de burgemeester, registratie) laat zien dat zelfs tijdens de bezetting de formele administratieve procedures voor vastgoed en handel nauwgezet werden voortgezet. De burgemeester van Amsterdam was in 1942 de pro-Duitse Edward Voûte. Het is mogelijk dat de genoemde H. Veringa een ondernemer was die een door de bezetter 'vrijgekomen' (bijvoorbeeld van een weggevoerde Joodse eigenaar) pand overnam, hoewel dat uit deze specifieke tekst niet direct kan worden vastgesteld zonder aanvullend archiefonderzoek naar het adres.