Handgeschreven conceptbrief of ambtelijke notitie op gelinieerd papier. in welke functie
~~want~~ zij voor de ~~be~~ vischvoorziening der
Gemeente Edam waardevolle adviezen ver-
strekken.
Alles bijeen ~~kan worden~~ genomen verklaard, dat
de ~~diensten van~~ bovengenoemde personen voor de Edamsche
verdeling van ~~groote~~ waarde zijn ~~waarom zij~~ en ook
zeer bezwaarlijk zouden kunnen worden
gemist. ~~niet klein~~
Ik moge U danook verzoeken te willen
bevorderen, dat voor hen alsnog een vrijstelling
wordt verstrekt (voor zoover dit i.v.m. hun
leeftijd noodig is.)
De gegevens nader van hen doe ik U
onderstaand volledigheidshalve nog eens
toekomen.
Omtrent het bovenstaande is dezerzijds
ook overleg gepleegd met den heer Bender
van de N.V.E., die zijn medewerking heeft toege-
zegd en die bereid is hierover nog nader
telefonisch met U te overleggen.
Voor Uwe bemoeiingen in deze betuig ik
U hierbij bij voorbaat mijn dank.
[Paraaf:] DD (met rood onderstreept)

[In de marge/onderaan:]
Lammers
Gootjes
v. Zanten
Th. Sliphorst
M.H. Böhne

A35-063043
naam geb. datum
adres
no. persoonsbewijs

[Bij de naam M.H. Böhne:]
1/10 '09
Maerstraat 96 Het betreft een kladversie van een officieel verzoekschrift. De auteur probeert voor vijf mannen (Lammers, Gootjes, v. Zanten, Sliphorst en Böhne) een 'vrijstelling' te verkrijgen. In de context van de Tweede Wereldoorlog betekent dit bijna altijd een vrijstelling van de Arbeitseinsatz (gedwongen tewerkstelling in Duitsland).

De argumentatie is dat deze personen onmisbaar zijn voor de "vischvoorziening" en de "Edamsche verdeling" (voedseldistributie). Opvallend is de taalkundige correctie in de tekst: de schrijver vervangt woorden om de noodzaak te benadrukken, zoals het invoegen van "bezwaarlijk" (met moeite/nauwelijks) om aan te geven dat de mannen absoluut niet gemist kunnen worden. Er wordt verwezen naar overleg met een heer Bender van de 'N.V.E.', wat mogelijk staat voor een lokale nuts- of distributie-instantie. Tijdens de bezetting (1940-1945) werden Nederlandse mannen opgeroepen om in Duitsland te gaan werken. Bedrijfsleiders en lokale autoriteiten probeerden essentieel personeel te behouden door aan te tonen dat hun aanwezigheid cruciaal was voor de lokale voedselvoorziening of openbare diensten. Edam was als vissersplaats direct afhankelijk van een goed functionerende visvoorziening. Het vermelden van het 'no. persoonsbewijs' en de leeftijd was een strikte vereiste van de bezetter om dergelijke aanvragen in behandeling te nemen. De datering "1/10 '09" bij de heer Böhne geeft aan dat hij op dat moment rond de 35 jaar oud was, een leeftijdscategorie die zeer gezocht was voor de tewerkstelling.