Ambbtelijke brief/notitie betreffende visserijdistributie. 2e Uitvoerings besluit van het
Visscherijbesluit 1941, waarvan in
bijlage dezes een exemplaar wordt
overgelegd. Indien de Gemeente
Breda omtrent een en ander meer
uitgebreide gegevens wenscht te ont-
vangen, achten wij het den meest
practischen gang van zaken, dat ver-
tegenwoordigers van deze gemeente zich
nader mondeling met ons in verbinding
stellen.

Wat de overige vragen betreft (door de N.V.C.),
deelen wij nog mede, dat bij gedwongen
levering en stimuleering der aan-
voeren vanzelfsprekend geen sprake meer
kan zijn. De N.V.C. bepaalt, welke hoeveel-
heden van elk der vischgroepen:
zoetwatervisch, aal en zeevisch naar
een bepaalde stad moeten worden gezonden.
Zij doet dit zoo goed mogelijk aan de hand
van de aankoopen der kleinhandelaren bij
de verschillende grossiers in deze lande in
bepaalde basisjaren.
[doorgehaald: hoeveelheden wij nimmer de kunnen opgeven]
[doorgehaald: hebben ontvangen, welke ons door de per-]
[doorgehaald: sonen zijn toegezegd.]

De gemeenteafslag heeft (van de inzenders/grossier) van de
bruto opbrengst der aanvoeren, welke alle
soorten visch omvatten, 2% voor
haar bemoeiingen.

Zij nog opgemerkt, dat de bovenom-
schreven regeling, welke 18 Mei 1942 in werking
is getreden, ten doel heeft om de visch tegen
de daarvoor vastgestelde prijzen onder de be-
volking te brengen, in zooverre bevredigend
heeft gewerkt, dat de kleinhandelaren op den
afslag de visch tegen de juiste prijzen toege-
wezen hebben gekregen.

[Kantlijnnotitie links, verticaal geschreven]:
die nu verplicht zijn om hun visch op de omliggende dagmarkten aan de vastgestelde maximum prijzen te verkoopen, terwijl men zich in het algemeen aan de vastgestelde maximumprijzen hebben gehouden. Van de riviervisschers kan dit evenwel niet worden vastgesteld, aangezien de controle op de riviervisschers zoo moeilijk is, welke wordt verricht door den C.C.D. waaraan ik reeds in mijn brief een mededeeling heb gedaan m.b.t. de riviervisserij.
Ik ben echter gaarne bereid veel moeilijkheden die in een en ander voorkomen mondeling te doen aan de Gemeente Breda. De tekst is een ambtelijke uiteenzetting over de distributie van vis tijdens de bezettingsjaren. De kernpunten zijn:
1. Centralisatie: De N.V.C. bepaalt de quota per stad op basis van historische gegevens (basisjaren), wat duidt op een strak geleide economie.
2. Prijsbeheersing: Er wordt expliciet verwezen naar het doel om vis tegen vastgestelde prijzen bij de bevolking te krijgen, om zwarte handel tegen te gaan.
3. Handhaving: De kantlijnnotitie wijst op de moeilijkheid van controle op riviervissers vergeleken met de centrale afslagen. De C.C.D. (Crisis Controle Dienst) wordt genoemd als de handhavende instantie.
4. Financiën: De gemeenteafslag ontvangt een vergoeding van 2% voor de bemoeiingen. Dit document stamt uit de Tweede Wereldoorlog (mei 1942). Tijdens de Duitse bezetting van Nederland werd de voedselvoorziening strikt gereguleerd via het distributiestelsel. Vis was een cruciaal onderdeel van het dieet nu vlees schaars werd. Het 'Visscherijbesluit 1941' en de oprichting van de N.V.C. dienden om de gehele keten — van vangst tot de toonbank van de kleinhandelaar — te controleren. De C.C.D., genoemd in de kantlijn, was berucht om de felle jacht op prijsopdrijving en illegale handel. De brief illustreert de bureaucratische afwikkeling van deze voedselpolitiek op lokaal niveau (Breda).