Brief (ambtelijke correspondentie).
Origineel
Brief (ambtelijke correspondentie). 2 maart 1943. Een niet bij naam genoemde directeur (vermoedelijk van een gemeentelijke instelling of marktwezen). Het Rijksbureau voor de Voedselvoorziening in Oorlogstijd (RBVO), Sectie Bijzondere Diergroepen, te Apeldoorn. [Linksboven, handgeschreven:] Verzonden 2/3
[Rechtsboven:] vD/HB.
[Midden-rechts:]
het Rijksbureau voor de Voedselvoorziening in Oorlogstijd,
Sectie Bijzondere Diergroepen,
te
APELDOORN.
[Midden-links:] 46a/72/1 M.
[Midden-rechts:] 2 Maart 1943.
[Hoofdtekst:]
Op de Vischmarkt te dezer stede wordt zeer veel last ondervonden van ratten, waardoor dagelijks voedsel verloren gaat. Ter bestrijding van dezen plaag heb ik een rattenvanger, een fox-terrier, moeten aanschaffen, hetgeen de eenig doeltreffende bestrijdings methode is.
Ik verzoek U beleefd te willen bevorderen, dat een toewijzing voor voedsel voor dezen hond te mijner beschikking wordt gesteld.
[Rechtsonder:] De Directeur, Dit document is een formele aanvraag voor hondenvoer voor een werkhond (een foxterriër) tijdens de Duitse bezetting van Nederland in de Tweede Wereldoorlog. De kern van het verzoek is voedselzekerheid: ratten op de vismarkt zorgen voor aanzienlijk verlies van schaars voedsel. Omdat hondenvoer (evenals menselijk voedsel) op de bon was, moest voor een extra toewijzing een officiële aanvraag worden ingediend bij het Rijksbureau voor de Voedselvoorziening. De directeur voert aan dat een terrier de "eenig doeltreffende" methode is, wat de urgentie van de aanvraag kracht bijzet. Tijdens de bezettingsjaren (1940-1945) was bijna alles op rantsoen. Het Rijksbureau voor de Voedselvoorziening in Oorlogstijd (RBVO) was de centrale instantie die de productie en distributie van voedsel controleerde. Rattenbestrijding was cruciaal om de toch al beperkte voedselvoorraden te beschermen. Specifieke hondenrassen, zoals de foxterriër, werden van oudsher ingezet als rattenvangers. Dat er voor een enkele hond een officiële brief naar een Rijksbureau in Apeldoorn gestuurd moest worden, illustreert de verregaande bureaucratie en de extreme schaarste aan middelen in 1943. De term "te dezer stede" duidt erop dat de brief is geschreven in de stad waar de vismarkt zich bevindt; zonder briefhoofd is niet direct zichtbaar om welke stad het gaat, al bevonden veel vismarkten zich in grotere (haven)steden. Marktwezen Rijksbureau
Samenvatting
Dit document is een formele aanvraag voor hondenvoer voor een werkhond (een foxterriër) tijdens de Duitse bezetting van Nederland in de Tweede Wereldoorlog. De kern van het verzoek is voedselzekerheid: ratten op de vismarkt zorgen voor aanzienlijk verlies van schaars voedsel. Omdat hondenvoer (evenals menselijk voedsel) op de bon was, moest voor een extra toewijzing een officiële aanvraag worden ingediend bij het Rijksbureau voor de Voedselvoorziening. De directeur voert aan dat een terrier de "eenig doeltreffende" methode is, wat de urgentie van de aanvraag kracht bijzet.
Historische Context
Tijdens de bezettingsjaren (1940-1945) was bijna alles op rantsoen. Het Rijksbureau voor de Voedselvoorziening in Oorlogstijd (RBVO) was de centrale instantie die de productie en distributie van voedsel controleerde. Rattenbestrijding was cruciaal om de toch al beperkte voedselvoorraden te beschermen. Specifieke hondenrassen, zoals de foxterriër, werden van oudsher ingezet als rattenvangers. Dat er voor een enkele hond een officiële brief naar een Rijksbureau in Apeldoorn gestuurd moest worden, illustreert de verregaande bureaucratie en de extreme schaarste aan middelen in 1943. De term "te dezer stede" duidt erop dat de brief is geschreven in de stad waar de vismarkt zich bevindt; zonder briefhoofd is niet direct zichtbaar om welke stad het gaat, al bevonden veel vismarkten zich in grotere (haven)steden.