Getypte brief (doorslag of origineel). De Stadsingenieur, tevens Voorzitter van de Kleine Benzinecommissie. len zijn door de Kleine Benzinecommissie
volgens bepaalde regelen vastgesteld.
Het is echter uitdrukkelijk mijn bedoeling
dat U zich hierdoor niet gebonden behoeft
te gevoelen en de een wat meer, de ander
wat minder kunt toewijzen.

In principe dient U echter wel met de
totale hoeveelheid rond te komen. Niettemin
bestaat zeer zeker de mogelijkheid van het
verleenen van een extra toewijzing. Ik
verzoek U zich daartoe tijdig tot mij te
wenden.

Zoo spoedig mogelijk zal ik U voor de
groepen A en G een volledige lijst van die
ingeschrevenen doen toekomen, die thans
met een of meer persgasauto's rijden, met
vermelding van de mijnerzijds toegewezen
hoeveelheid gas.

Gaarne zal ik onmiddellijk na afloop
van de eerste distributie-periode van U een
opgave tegemoetzien, hoeveel samengeperst
lichtgas U aan ieder hebt verstrekt. Deze
opgave is beslist noodzakelijk, om eventu-
eele handel in coupons te kunnen consta-
teeren.

S De Stadsingenieur,
p Voorzitter Kleine Benzinecommissie,

        [Handtekening] *   **Onderwerp:** De administratie en controle op de distributie van brandstoffen (benzine en gas).

• Kernboodschap: De Stadsingenieur geeft instructies over de verdeling van brandstoftoewijzingen. Hoewel er richtlijnen zijn van de Kleine Benzinecommissie, krijgt de ontvanger de vrijheid om binnen het totale quotum te variëren tussen individuele toewijzingen. Er wordt expliciet melding gemaakt van auto's die op 'persgas' rijden.
• Controle: Er wordt een strikt toezicht aangekondigd. De ontvanger moet na elke distributieperiode rapporteren hoeveel lichtgas er daadwerkelijk is verstrekt. Het doel hiervan is het tegengaan van illegale handel in distributiebonnen (coupons).
• Terminologie: Termen als "persgasauto's" en "samengeperst lichtgas" zijn kenmerkend voor de brandstofsubstitutie tijdens schaarste. Dit document is een treffend voorbeeld van de bureaucratie rondom de schaarste-economie tijdens de Duitse bezetting van Nederland (1940-1945). Al vroeg in de oorlog werd benzine zeer schaars en uitsluitend voor vitale functies beschikbaar gesteld.

Veel voertuigen werden noodgedwongen omgebouwd om op alternatieve brandstoffen te rijden, zoals persgas of lichtgas (vaak herkenbaar aan de grote gasgeneratoren of gaszakken op de voertuigen). Lokale "Benzinecommissies" werden in het leven geroepen om de beperkte voorraden te rantsoeneren. De angst voor de zwarte markt ("eventueele handel in coupons") was groot bij de autoriteiten, wat leidde tot de in de brief beschreven strikte rapportageplicht. De "groepen A en G" verwijzen waarschijnlijk naar specifieke categorieën van prioriteitsgebruikers (zoals artsen, overheidsdiensten of essentieel transport).