Dit document is een administratieve neerslag van de anti-Joodse maatregelen in bezet Amsterdam. Het toont de systematische uitsluiting van Joodse burgers uit het economische leven. De lijst bevat namen van kooplui wiens vergunning om op de specifiek aangewezen "Joodse markten" te staan, werd ingetrokken.

Opvallend is de bureaucratische toon: termen als "mutaties" en "intrekking" verhullen de menselijke tragedie die hierachter schuilgaat. De adressen op de lijst concentreren zich in de Transvaalbuurt (bijv. Retiefstraat, Reitzstraat) en de oude Jodenbuurt (Waterlooplein, Rapenburgerstraat).

De data (juli en augustus 1942) zijn cruciaal; dit is exact de periode waarin de grootschalige deportaties vanuit Nederland naar de vernietigingskampen begonnen. Voor veel mensen op deze lijst betekende de "intrekking" van hun marktplaats dat zij hun laatste middel van bestaan verloren, vlak voordat zij werden weggevoerd. Een steekproef in het archief van het Joods Monument bevestigt dat veel van de genoemde personen, zoals Jochem Turk (Reitzstraat 34), de oorlog niet hebben overleefd.

In 1941 stelde de Duitse bezetter in Amsterdam vier specifieke "Joodse markten" in (Waterlooplein, Gaaspstraat, Joubertstraat en Dapperstraat). Joden mochten voortaan alleen nog op deze markten hun waren verkopen en kopen. Dit was een stap in het proces van segregatie.

Dit specifieke document uit de zomer van 1942 markeert de volgende fase: het opheffen van deze marktplaatsen of het individueel uitsluiten van handelaren, vaak omdat zij waren opgeroepen voor de zogenaamde "tewerkstelling in het Oosten" (deportatie). De administratie werd waarschijnlijk bijgehouden door de Dienst der Markten van de gemeente Amsterdam, in opdracht van of ter rapportage aan de Duitse autoriteiten (de Zentralstelle für jüdische Auswanderung). De doorgehaalde titel onderaan suggereert dat ditzelfde formulier eerder werd gebruikt voor het toevoegen van mensen, maar nu uitsluitend diende voor de afvoer.