Getypte brief (waarschijnlijk een doorslag of kantoorkopie).
Origineel
Getypte brief (waarschijnlijk een doorslag of kantoorkopie). 11 juli 1944. De Directeur (van een gemeentelijke dienst, vermoedelijk gerelateerd aan de markten). Handgeschreven bovenaan:
Verzonden 11/7
Getypte tekst:
8a/26/6M. 11 Juli 1944. vB/SV.
werkschoenen.
Den Heer Wethouder
voor de Levensmiddelen,
A l h i e r.
Hiermede heb ik de eer U beleefd
te verzoeken wel te willen bevorderen,
dat alsnog een bon wordt verstrekt ter
verkrijging van een paar werkschoenen
voor den Heer J.Sieburgh van mijn dienst.
Genoemde ambtenaar heeft deze schoenen
noodig voor zijn dienst op de terreinen
der Centrale Markt en Vischmarkt.
De Directeur,
--- Deze korte, zakelijke brief is een formeel verzoek van een directeur aan een wethouder. De kern van het schrijven is de aanvraag van een "bon" (distributiebon) voor een paar werkschoenen voor een zekere heer J. Sieburgh.
De brief valt op door de uiterst beleefde en hiërarchische toon ("heb ik de eer U beleefd te verzoeken"), die typerend was voor de ambtelijke correspondentie van die tijd. De noodzaak voor de schoenen wordt onderbouwd door de werkomgeving van de ambtenaar: de Centrale Markt en de Vismarkt. Dit waren locaties waar goede, stevige schoenen essentieel waren vanwege de vochtige en vaak vervuilde ondergrond.
--- De brief dateert van 11 juli 1944, een cruciale periode tijdens de Duitse bezetting van Nederland in de Tweede Wereldoorlog. Enkele opvallende contextuele punten:
- Schaarste en Distributie: In 1944 was de schaarste in Nederland extreem. Bijna alle goederen, waaronder textiel en schoeisel, waren "op de bon". Men had niet alleen geld nodig, maar ook een officiële toewijzing (bon) van de overheid om iets te mogen kopen.
- Bureaucreatie: Zelfs voor een paar werkschoenen voor een gemeenteambtenaar moest een officiële weg worden bewandeld, waarbij een directeur zich tot een wethouder wendde. Dit illustreert de strakke controle op schaarse middelen.
- Locatie: De termen "Centrale Markt" en "Vischmarkt" wijzen zeer waarschijnlijk op Amsterdam (de Centrale Markthallen aan de Jan van Galenstraat). De wethouder voor Levensmiddelen speelde in die tijd een sleutelrol in de zorg voor de voedselvoorziening van de stad.
- Tijdsgeest: De datum ligt slechts een maand na D-Day. De spanning in het bezette land nam toe, terwijl de tekorten dagelijks nijpender werden, vlak voor de beruchte Hongerwinter die later dat jaar zou beginnen.
Samenvatting
Deze korte, zakelijke brief is een formeel verzoek van een directeur aan een wethouder. De kern van het schrijven is de aanvraag van een "bon" (distributiebon) voor een paar werkschoenen voor een zekere heer J. Sieburgh.
De brief valt op door de uiterst beleefde en hiërarchische toon ("heb ik de eer U beleefd te verzoeken"), die typerend was voor de ambtelijke correspondentie van die tijd. De noodzaak voor de schoenen wordt onderbouwd door de werkomgeving van de ambtenaar: de Centrale Markt en de Vismarkt. Dit waren locaties waar goede, stevige schoenen essentieel waren vanwege de vochtige en vaak vervuilde ondergrond.
Historische Context
De brief dateert van 11 juli 1944, een cruciale periode tijdens de Duitse bezetting van Nederland in de Tweede Wereldoorlog. Enkele opvallende contextuele punten:
- Schaarste en Distributie: In 1944 was de schaarste in Nederland extreem. Bijna alle goederen, waaronder textiel en schoeisel, waren "op de bon". Men had niet alleen geld nodig, maar ook een officiële toewijzing (bon) van de overheid om iets te mogen kopen.
- Bureaucreatie: Zelfs voor een paar werkschoenen voor een gemeenteambtenaar moest een officiële weg worden bewandeld, waarbij een directeur zich tot een wethouder wendde. Dit illustreert de strakke controle op schaarse middelen.
- Locatie: De termen "Centrale Markt" en "Vischmarkt" wijzen zeer waarschijnlijk op Amsterdam (de Centrale Markthallen aan de Jan van Galenstraat). De wethouder voor Levensmiddelen speelde in die tijd een sleutelrol in de zorg voor de voedselvoorziening van de stad.
- Tijdsgeest: De datum ligt slechts een maand na D-Day. De spanning in het bezette land nam toe, terwijl de tekorten dagelijks nijpender werden, vlak voor de beruchte Hongerwinter die later dat jaar zou beginnen.