Handgeschreven ambtelijke notitie of memorandum. gebleken dat zij geen ontheffing
hebben verkregen.
Hoewel zij dus geliquideerd
hadden moeten zijn, zijn zij
doorgegaan met zaken doen.
Thans weer aanvraag ingediend
om pakhuis opnieuw in te
huren.
Is er aanleiding daaromtrent
overleg te plegen met
de D. instantie. De tekst is geschreven in een duidelijk, ambtelijk cursief handschrift uit het midden van de 20e eeuw. De kern van de notitie is een constatering van een onregelmatigheid: een partij (waarschijnlijk een bedrijf of handelsonderneming) heeft geen ontheffing gekregen voor een bepaald verbod of maatregel. Hierdoor had de onderneming formeel "geliquideerd" (opgeheven) moeten zijn. Desondanks heeft men de bedrijfsactiviteiten illegaal voortgezet. De aanleiding voor de notitie is een nieuwe aanvraag van deze partij om een pakhuis te huren. De schrijver vraagt zich af of dit gemeld moet worden bij of overlegd moet worden met de "D. instantie". Het gebruik van de termen "ontheffing", "geliquideerd" en "D. instantie" wijst zeer sterk op de periode van de Duitse bezetting van Nederland (1940-1945).
* Geliquideerd: Tijdens de bezetting werden veel (vooral Joodse) bedrijven gedwongen geliquideerd door de bezetter als onderdeel van de 'Arisering' van de economie. Bedrijven die niet aan de rassenwetten of andere bezettingsvoorschriften voldeden, kregen geen ontheffing om te blijven bestaan.
* D. instantie: De afkorting "D." staat in deze context vrijwel zeker voor "Duitsche". Er wordt gevraagd of er overleg nodig is met de Duitse autoriteiten (bijvoorbeeld de Wirtschaftsprüfstelle of de Omnia-Treuhandgesellschaft), die toezagen op de liquidatie van vijandelijk of Joods vermogen.
* Pakhuis: Het huren van opslagruimte was in oorlogstijd strikt gereguleerd vanwege de schaarste aan goederen en de controle op de distributie. Omnia