Typoscript (doorslag/carbonkopie), bladzijde 2 van een ambtelijke brief. 16 oktober 1942. Directeur van het Marktwezen (waarschijnlijk Amsterdam). Bladzijde 2 van brief No.37/6/132 M.d.d.16 October 1942 aan den Heer
Wethouder voor de Levensmiddelen van den Directeur van het Marktwezen.
Transport: ƒ 1.800,--
( te weten: Mooy: ƒ 300,--
Beugel: " 300,--
De Nijs: " 450,--
Maassen: 450,--
Pierotti: 300,-- )

De Gemeente (Dienst Marktwezen): " 1.691,40
(1 % van den omzet ).
terwijl het restant groot: " 2.310,02
voorloopig bij mijn dienst zal worden ƒ 5.801,42
gereserveerd. ============

 Zooals U weet, heeft de Wirtschaftsreferent, de heer Gombault

zich bereids met een en ander vereenigd.
In aansluiting op de telefonische mededeeling van den Secreta-
ris van het Marktwezen aan U d.d.9 dezer, bevestig ik U voorts, dat
in opdracht van den heer Gombault met ingang van 15 October j.l. het
percentage der heffing is teruggebracht van 6 op 4 %, hetwelk als
volgt zal worden verdeeld:
2 % voor Nederlandsche Veiling voor haar bemoeiingen.
1 % voor de Commissie van Toezicht.
1 % voor de Gemeente.

                                       De Directeur, Dit document betreft een gedetailleerde financiële verantwoording van marktgelden en heffingen. In het eerste deel worden specifieke bedragen genoemd voor individuele handelaren of commissionairs (Mooy, Beugel, De Nijs, Maassen en Pierotti), die samen het getransporteerde bedrag van 1.800 gulden vormen.

De kern van de brief is de wijziging van de heffingspercentages op de omzet. Op last van de bezettingsautoriteiten wordt de totale heffing verlaagd van 6% naar 4%. Deze 4% wordt vervolgens verdeeld tussen de veiling (2%), de Commissie van Toezicht (1%) en de gemeente (1%). Het feit dat de 'Wirtschaftsreferent' (een Duitse functionaris) hierover beslist, onderstreept de verregaande controle van de bezetter op de Nederlandse voedselvoorziening en economie. Het document stamt uit oktober 1942, midden in de Tweede Wereldoorlog. De genoemde Wirtschaftsreferent Gombault was een functionaris binnen het Duitse bestuur in Nederland (het Reichskommissariat), belast met economische zaken. In deze periode was de distributie van levensmiddelen strikt gereguleerd via het 'Marktwezen'. De verlaging van de heffing was waarschijnlijk bedoeld om de prijzen te beheersen of de marges binnen de streng gecontroleerde keten te herzien. De genoemde namen (zoals Mooy en De Nijs) zijn bekende namen in de historische Amsterdamse groente- en fruithandel, gecentreerd rond de Centrale Markthallen aan de Jan van Galenstraat. Marktwezen