Brief / Ambtelijk bericht (afschrift of concept). 27 februari 1942. [Margriet linksboven:]
Klacht P. Kleiffen over het tanken van geperst gas.

[Midden boven, in rood potlood/stempel:]
37/13/10 W.L.M.
4/3/42

[Rechtsboven:]
A’dam 27/2 1942

[Hoofdtekst:]
Onder terugzending van de met Uw kantbrief dd. 19 dezer om advies ontvangen stukken No 203 L.M. 1942 heb ik de eer U te berichten, dat ik op een ter zake door adressant aan mij gerichten brief heb geantwoord, zooals in mijn hierbijgaande brief van 25 Febr. jl. No 37/13/7 M. waarvan ik U in bijlage dezes copie doe toekomen, is vermeld.

Ten aanzien van de daarin vermelde "moeilijkheden" moge ik U nog het volgende mededeelen.

Sedert geringen tijd tracht Kleiffen in verschillende hoedanigheden handel te drijven in groenten en fruit. Hij schijnt in het bezit te zijn van een groothandelserkenning der N.G.C. en heeft eenigen tijd geleden een plaats of pakhuis aangevraagd op de C.M.; aan dit verzoek heb ik [doorgehaald: voldaan].

Kleiffen was kleinhandelaar in aardappelen, groenten en fruit en exploiteerde 3 groote zaken in de stad; ongeveer een jaar geleden heeft hij deze zaken verkocht aan Gebr. Rekker, die echter niet in het bezit .... van de door de N.G.C. uitgegeven klein- .... zij niet als Het document is een ambtelijke reactie op een klacht van een zekere P. Kleiffen. De kern van de zaak betreft problemen met het tanken van "geperst gas". De schrijver van de brief (waarschijnlijk een functionaris van de gemeente of de markt) koppelt een kopie van een eerder antwoord aan Kleiffen terug aan de geadresseerde en voegt daar een karakterbeschrijving van de klager aan toe.

Uit de tekst blijkt een zekere argwaan of gereserveerdheid tegenover Kleiffen. Hij wordt beschreven als iemand die "tracht" in verschillende hoedanigheden handel te drijven. Hoewel hij over een groothandelserkenning beschikt, heeft de schrijver zijn verzoek om een pakhuis op de "C.M." (vermoedelijk de Centrale Markthallen) afgewezen. Ook wordt vermeld dat hij zijn eerdere drie kleinhandelzaken heeft verkocht aan de Gebroeders Rekker. De brief breekt onderaan de pagina af midden in een zin over de N.G.C.-erkenningen. Dit document stamt uit februari 1942, tijdens de Duitse bezetting van Nederland. De context van de Tweede Wereldoorlog is cruciaal voor het begrijpen van de inhoud:

1. Brandstofschaarste: Gewone benzine was tijdens de bezetting uiterst schaars en vrijwel uitsluitend beschikbaar voor de Wehrmacht of essentiële diensten. Veel vrachtwagens en auto's werden daarom omgebouwd om te rijden op "geperst gas" (stadsgas in flessen) of houtgas (generatoren). De klacht over het "tanken" wijst op de distributieproblemen van deze alternatieve brandstof.
2. N.G.C.: De afkorting staat hoogstwaarschijnlijk voor de Nederlandsche Gas-Centrale, de instantie die tijdens de oorlog de distributie en vergunningen voor gasgebruik in voertuigen reguleerde.
3. Economische Ordening: Het feit dat er gesproken wordt over "erkenningen" (groothandel vs. kleinhandel) duidt op de strenge regulering van de handel tijdens de bezetting. Men mocht niet zomaar van branche of handelsvorm wisselen zonder de juiste papieren van de bezettingsinstanties of de onder Duitse controle staande vakgroepen.
4. C.M.: Dit verwijst vrijwel zeker naar de Centrale Markthallen in Amsterdam, het logistieke hart van de groenten- en fruithandel, waar de ruimte en vergunningen strikt werden beheerd. P. Kleiffen Wehrmacht