Handgeschreven verzoekschrift (brief). 27 december 1943. Mej. G.J. van Ravenswaay - Kramer, Atjehstraat 4, Haarlem. Haarlem 27-12-43.
No. 20/75/1 M. 1943 7/12

WelEd. Heer.

Daar ik Maandag op kantoor ben geweest om een ver-
gunning aan te vragen voor op de markt te staan, zoo
hoop ik dat u mijn verzoek in zult willigen daar mijn man
niet geschikt is wegens dat hij aan iets lijdt om bij een
patroon te werken. WelEd Heer in Haarlem heb ik
een soort vergunning, maar dit geeft niet voldoende
om er van te leven. Ik had u aangevraagd om
te staan met granaat appels, peren, wortelen enz, maar
de bedoeling is eigenlijk in ongeregelde goederen.
WelEd Heer hopende u mijn vriendelijk verzoek in
zult kunnen willigen dat ik op verschillende markten
met ongeregelde goederen kan staan. liefst zoo
spoedig mogelijk verblijf ik hoogachtend.

Mej. G. J. v. Ravenswaay
Kramer.
Atjehstraat 4
Haarlem.

[Annotatie in potlood, diagonaal:] formulier [...] afwijz.

[Annotatie onderaan:]
Van afwijzing mededeeling gedaan.
Opbergen.
HB 13/1 44. In deze brief verzoekt Mejuffrouw Van Ravenswaay - Kramer om een uitbreiding van haar marktvergunning. Ze voert aan dat haar huidige vergunning in Haarlem (voor de verkoop van specifieke producten zoals granaatappels, peren en wortelen) onvoldoende inkomen genereert om van te kunnen leven. Een belangrijke motivatie voor haar verzoek is de gezondheidstoestand van haar man; hij lijdt aan een kwaal waardoor hij niet voor een werkgever ("patroon") kan werken, wat de financiële druk op het huishouden vergroot.

Ze vraagt specifiek om toestemming om in "ongeregelde goederen" te mogen handelen op verschillende markten. De term "ongeregelde goederen" duidde in die tijd vaak op diverse kleine handel, tweedehands goederen of restpartijen. Uit de ambtelijke aantekening onderaan blijkt dat het verzoek op 13 januari 1944 definitief is afgewezen en het dossier is gearchiveerd ("opbergen"). Het document dateert uit december 1943, midden in de Duitse bezetting van Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog. In deze periode was er sprake van grote schaarste, strenge distributie en een strikt vergunningenstelsel voor handelaren. Veel mensen probeerden via de markt- of straathandel het hoofd boven water te houden, maar de bezetter en de lokale overheden hielden nauwgezet toezicht op wie wat mocht verkopen om de zwarte handel te beperken. De afwijzing van dergelijke verzoeken was in deze bureaucratische context eerder regel dan uitzondering, zeker wanneer het ging om de handel in "ongeregelde goederen", waar de overheid weinig controle op had. De genoemde Atjehstraat bevindt zich in de Indische buurt in Haarlem-Noord. G.J. van Ravenswaay