Handgeschreven ambtelijke notitie / rapportage.
Origineel
Handgeschreven ambtelijke notitie / rapportage. 11 maart 1943. 's-Hage, 11/3 1943
Den N.V.C.
46/86/1
Hiermede breng ik onder Uw
aandacht, dat jl. Zaterdag 6/3 des
middags op de Vischmarkt is ge-
constateerd, dat de Gr. grossiers
Lustig en C. v. Pel hun visch
niet voldoende geijsd en boven-
dien in zeer smerige kisten
hebben ingezonden.
Ik verzoek U beleefd aan
een en ander Uw aandacht
te schenken.
[Initialen, mogelijk D.S. of P.B.]
N.V.C. 46/87/1
Voor de goede orde bericht
ik u, dat K. J. Hakvoort te Urk
op 2 Maart jl. een partij snoek-
baars in gerookten toestand heeft
ingezonden.
[Initialen, mogelijk D.S. of P.B.] Het document bestaat uit twee afzonderlijke meldingen aan de Nederlandsche Visscherijcentrale (N.V.C.) betreffende de visaanvoer en de hygiënevoorschriften tijdens de Tweede Wereldoorlog.
- Melding 1 (Ref 46/86/1): Een klacht over de firma's Lustig en C. v. Pel. Zij worden ervan beschuldigd vis te hebben aangeleverd op de Haagse vismarkt zonder voldoende ijs (koeling) en in onhygiënische ("zeer smerige") kisten. Dit wijst op een verslechtering van de transportcondities of een gebrek aan middelen/discipline bij de grossiers.
- Melding 2 (Ref 46/87/1): Een administratieve melding over een zending van K.J. Hakvoort uit Urk. Het betreft snoekbaars die in gerookte vorm is aangeleverd. Dit is opmerkelijk omdat snoekbaars vaak vers werd verhandeld; het roken diende mogelijk voor de houdbaarheid of was een specifieke marktvereiste.
De rode penstrepen en de referentienummers suggereren dat dit een officieel kopie-exemplaar is voor het archief, waarbij de actiepunten zijn afgevinkt of verwerkt. In maart 1943 stond Nederland onder Duitse bezetting. De voedselvoorziening was strikt gereguleerd via distributiestelsels en centrale organen zoals de N.V.C. Vis was een belangrijke eiwitbron, maar de aanvoer was problematisch door de beperkingen op de Noordzee (visserijverboden, mijnengevaar).
De controle op hygiëne en kwaliteit (zoals het koelen met ijs) bleef officieel van kracht, maar werd bemoeilijkt door schaarste aan materialen en brandstof. Urk was in deze periode een vitale bron voor zoetwatervis (via het IJsselmeer). De naam Hakvoort is tot op de dag van vandaag een bekende vissersfamilie in Urk. Dergelijke rapportages tonen de bureaucratische controle die de bezettingsautoriteiten en hun instanties uitoefenden op de dagelijkse voedselketen. J. Hakvoort K.J. Hakvoort N.V.C. Vis
Samenvatting
Het document bestaat uit twee afzonderlijke meldingen aan de Nederlandsche Visscherijcentrale (N.V.C.) betreffende de visaanvoer en de hygiënevoorschriften tijdens de Tweede Wereldoorlog.
- Melding 1 (Ref 46/86/1): Een klacht over de firma's Lustig en C. v. Pel. Zij worden ervan beschuldigd vis te hebben aangeleverd op de Haagse vismarkt zonder voldoende ijs (koeling) en in onhygiënische ("zeer smerige") kisten. Dit wijst op een verslechtering van de transportcondities of een gebrek aan middelen/discipline bij de grossiers.
- Melding 2 (Ref 46/87/1): Een administratieve melding over een zending van K.J. Hakvoort uit Urk. Het betreft snoekbaars die in gerookte vorm is aangeleverd. Dit is opmerkelijk omdat snoekbaars vaak vers werd verhandeld; het roken diende mogelijk voor de houdbaarheid of was een specifieke marktvereiste.
De rode penstrepen en de referentienummers suggereren dat dit een officieel kopie-exemplaar is voor het archief, waarbij de actiepunten zijn afgevinkt of verwerkt.
Historische Context
In maart 1943 stond Nederland onder Duitse bezetting. De voedselvoorziening was strikt gereguleerd via distributiestelsels en centrale organen zoals de N.V.C. Vis was een belangrijke eiwitbron, maar de aanvoer was problematisch door de beperkingen op de Noordzee (visserijverboden, mijnengevaar).
De controle op hygiëne en kwaliteit (zoals het koelen met ijs) bleef officieel van kracht, maar werd bemoeilijkt door schaarste aan materialen en brandstof. Urk was in deze periode een vitale bron voor zoetwatervis (via het IJsselmeer). De naam Hakvoort is tot op de dag van vandaag een bekende vissersfamilie in Urk. Dergelijke rapportages tonen de bureaucratische controle die de bezettingsautoriteiten en hun instanties uitoefenden op de dagelijkse voedselketen.