Ambtelijk verzoekschrift / Interne correspondentie. E. A. Engelen, Controleur bij de dienst Marktwezen. De Heer Inspecteur Marktwezen. [Marginalia linksboven:]
m.i. geen bezwaar
3-3-44

[Koptekst:]
Nº 8A/27/18 M. 194 3/3
Hhr Inspecteur
Marktwezen.

[Inhoud:]
Met ingang van Maandag 21 Februari 1944 gebruik
ik mijn eigen rijwiel voor den dienst. Ik had deze in
hoofdzaak noodig voor ventcontrole en de brandstoffenmarkt.
Nu ik echter voor drie maanden geplaatst ben op de
markt Mosplein en daar tevens de brandstoffen-
markt moet innen, is mijn rijwiel aan grootere
slijtage blootgesteld.

Redenen: Waarom ik U verzoek mij een vergoeding
voor het gebruik van mijn rijwiel te willen toestaan.

P.S. Ik heb reeds veel onkosten aan mijn
rijwiel gehad.

[Ondertekening:]
2/3. 44.
Controleur
E. A. Engelen In dit document verzoekt Controleur E.A. Engelen zijn superieur (de Inspecteur Marktwezen) om een financiële tegemoetkoming voor het gebruik van zijn eigen fiets tijdens werktijd.

De kernpunten van zijn argumentatie zijn:
1. Dienstgebruik: Hij gebruikt zijn eigen rijwiel sinds 21 februari 1944 voor zijn werkzaamheden (toezicht op straathandel/venten en de brandstoffenmarkt).
2. Verhoogde werklast: Door een tijdelijke overplaatsing naar het Mosplein (Amsterdam-Noord) voor drie maanden, waar hij ook belast is met het innen van gelden op de brandstoffenmarkt, legt hij meer kilometers af.
3. Slijtage en kosten: Dit intensievere gebruik leidt tot extra slijtage. In het postscriptum benadrukt hij dat hij al aanzienlijke kosten heeft moeten maken voor onderhoud.

De korte aantekening linksboven ("m.i. geen bezwaar", gedateerd 3-3-44) geeft aan dat een direct leidinggevende of een administratief medewerker het verzoek steunde voordat het definitief werd afgehandeld. Dit document is geschreven in maart 1944, tijdens de Duitse bezetting van Nederland in de Tweede Wereldoorlog. Deze context is essentieel voor het begrip van de tekst:

• Vervoersschaarste: Tijdens de oorlog waren auto’s en brandstof vrijwel uitsluitend voorbehouden aan de bezetter en noodzakelijke diensten. De fiets was het belangrijkste vervoermiddel, maar fietsonderdelen (vooral banden) waren schaars, van slechte kwaliteit (surrogaat) en extreem duur op de zwarte markt. Extra slijtage was dus een serieuze financiële zorg voor een ambtenaar.
• Brandstoffenmarkt: De expliciete vermelding van de brandstoffenmarkt wijst op de strikte distributie en controle van schaarse brandstoffen (zoals kolen en hout) tijdens de oorlogsjaren. Het innen van marktgelden op deze plekken was een officiële overheidstaak.
• Mosplein: De genoemde locatie bevindt zich in Amsterdam-Noord. Voor een controleur betekende een aanstelling daar vaak lange afstanden reizen, zeker als hij vanuit een ander stadsdeel moest komen.
• Bureaucreatie: Het document illustreert hoe zelfs kleine facilitaire zaken in oorlogstijd formeel en schriftelijk via de ambtelijke hiërarchie moesten worden geregeld.