Brief (doorslag/kopie van een uitgaand schrijven).
Origineel
Brief (doorslag/kopie van een uitgaand schrijven). 31 mei 1944. De Directeur (van een gemeentelijke dienst). [Handgeschreven, boven:] Verzonden 31/5 [Paraaf in blauwe inkt met rode streep]
[Handgeschreven:] t.k
8a/59/2M. 31 Mei 1944. vB/SV.
verstrekking kousen. Den Heer Wethouder
voor de Levensmiddelen,
A l h i e r.
Naar aanleiding van Uw circulaire
d.d. 26 Mei jl. no. 408 L.M. 1944 heb ik
de eer U te berichten, dat bij mijn dienst
een vrouwelijke ambtenaar 2 paar kousen
tegen den vastgestelden prijs van ± f.1,35
per paar wenscht te koopen.
De Directeur, Dit korte, zakelijke schrijven illustreert de verregaande bureaucratisering van het dagelijks leven tijdens de oorlogsjaren. Een directeur van een gemeentelijke dienst rapporteert aan de wethouder dat één vrouwelijke ambtenaar gebruik wil maken van een regeling om kousen te kopen.
Opvallende details:
* Schaarsheid: Dat de aankoop van slechts twee paar kousen via officiële weg (een circulaire en een formele brief aan de wethouder) moet verlopen, getuigt van de enorme tekorten aan textiel in 1944.
* Prijs: De kousen kosten ongeveer 1,35 gulden per paar, wat in die tijd een gereguleerde prijs was.
* Terminologie: Het gebruik van "de eer U te berichten" is kenmerkend voor de formele, ambtelijke correspondentie van die tijd. Het document dateert van mei 1944, vlak voor de geallieerde invasie in Normandië. Nederland bevond zich in het vierde jaar van de Duitse bezetting. Grondstoffen zoals katoen, wol en synthetische stoffen waren nagenoeg niet meer beschikbaar voor de civiele markt; bijna de gehele productie was gericht op de Duitse oorlogsindustrie.
Kleding en textiel waren uitsluitend op de bon verkrijgbaar, maar vaak waren de schappen leeg, zelfs als men over de juiste distributiebescheiden beschikte. Voor ambtenaren en bepaalde beroepsgroepen werden soms speciale regelingen getroffen ("verstrekkingen") om hen van noodzakelijke kledingstukken te voorzien, zodat zij hun werk konden blijven uitoefenen. De "Wethouder voor de Levensmiddelen" (in Amsterdam was dit destijds een belangrijke post binnen het distributieapparaat) hield toezicht op deze schaarse toewijzingen.
Samenvatting
Dit korte, zakelijke schrijven illustreert de verregaande bureaucratisering van het dagelijks leven tijdens de oorlogsjaren. Een directeur van een gemeentelijke dienst rapporteert aan de wethouder dat één vrouwelijke ambtenaar gebruik wil maken van een regeling om kousen te kopen.
Opvallende details:
* Schaarsheid: Dat de aankoop van slechts twee paar kousen via officiële weg (een circulaire en een formele brief aan de wethouder) moet verlopen, getuigt van de enorme tekorten aan textiel in 1944.
* Prijs: De kousen kosten ongeveer 1,35 gulden per paar, wat in die tijd een gereguleerde prijs was.
* Terminologie: Het gebruik van "de eer U te berichten" is kenmerkend voor de formele, ambtelijke correspondentie van die tijd.
Historische Context
Het document dateert van mei 1944, vlak voor de geallieerde invasie in Normandië. Nederland bevond zich in het vierde jaar van de Duitse bezetting. Grondstoffen zoals katoen, wol en synthetische stoffen waren nagenoeg niet meer beschikbaar voor de civiele markt; bijna de gehele productie was gericht op de Duitse oorlogsindustrie.
Kleding en textiel waren uitsluitend op de bon verkrijgbaar, maar vaak waren de schappen leeg, zelfs als men over de juiste distributiebescheiden beschikte. Voor ambtenaren en bepaalde beroepsgroepen werden soms speciale regelingen getroffen ("verstrekkingen") om hen van noodzakelijke kledingstukken te voorzien, zodat zij hun werk konden blijven uitoefenen. De "Wethouder voor de Levensmiddelen" (in Amsterdam was dit destijds een belangrijke post binnen het distributieapparaat) hield toezicht op deze schaarse toewijzingen.