Pagina uit een officieel regelgevend document (waarschijnlijk een gemeenteblad of rechtspositionele regeling). Artikel 57 (9) A.R. [tab] 7 [tab] Wachtgeldverordening.

VERORDENING OP HET VERLEENEN VAN WACHTGELDEN AAN AMBTENAREN DER GEMEENTE.

(Besluit van den Gemeenteraad van 13 December 1933, gewijzigd bij zijn besluiten van 22 Februari 1934, 4 December 1935, 10 Juni 1936, 14 October 1936, 14 Juni 1939 en bij besluit van den Burgemeester van 28 November 1941).

ART. 1

Als ambtenaar der Gemeente wordt voor de toepassing dezer verordening aangemerkt de ambtenaar op jaarloon, die in vasten dienst is aangesteld, met uitzondering van het personeel der openbare scholen voor nijverheidsonderwijs, benevens de hoofden en klasse-onderwijzers(essen) bij het openbaar lager onderwijs.

ART. 2

(1) Overeenkomstig de bepalingen dezer verordening wordt wachtgeld toegekend aan den ambtenaar, die den leeftijd van drie-en-twintig jaren en nog niet den pensioengerechtigden leeftijd heeft bereikt, indien hij hetzij uit een hoofdbetrekking, hetzij uit een nevenbetrekking eervol is ontslagen :

a ten gevolge van de opheffing zijner betrekking of wegens verandering in de inrichting van den diensttak, waarbij hij werkzaam is ;

b omdat, naar het oordeel van het tot ontslag bevoegde gezag, om eenige andere reden dan onbekwaamheid of ongeschiktheid, het belang der Gemeente dringend eischt, dat de door den ambtenaar bekleede betrekking anders vervuld wordt, dan door hem geschiedt.

(2) Onder hoofdbetrekking, bedoeld in het eerste lid, wordt verstaan elke betrekking, die niet is een nevenbetrekking ; als nevenbetrekking wordt aangemerkt een betrekking, waaraan een wedde verbonden is, welke minder dan twintig ten honderd bedraagt van het totaal der inkomsten, door den ambtenaar laatstelijk voor het ontslag genoten uit of in verband met arbeid, beroep of bedrijf, uitgeoefend zoowel in als buiten den overheidsdienst.

ART. 3

(1) Het wachtgeld wordt toegekend met ingang van den dag van het ontslag.

(2) De termijn, gedurende welken wachtgeld uit een hoofdbetrekking wordt uitgekeerd, is gelijk aan :

de helft van den diensttijd, indien deze korter is dan vijf jaar ;

vijf achtste van den diensttijd, indien deze ten minste vijf, doch korter dan tien jaar is ;

drie vierde van den diensttijd, indien deze ten minste tien, doch korter dan vijftien jaar is ;

zeven achtste van den diensttijd, indien deze ten minste vijftien, doch korter dan twintig jaar is ;

en is overigens gelijk aan den diensttijd van den ambtenaar.

6e Aanv. Reg. Ambt. Dit document bevat de eerste drie artikelen van een gemeentelijke regeling omtrent "wachtgeld" (een vroege vorm van werkloosheidsuitkering of vloeigeld voor ambtenaren).

• Artikel 1 definieert wie als ambtenaar wordt beschouwd voor deze regeling (vast aangestelden op jaarloon), waarbij specifiek onderwijzend personeel van bepaalde scholen wordt uitgesloten (waarschijnlijk omdat voor hen een aparte landelijke regeling gold).
• Artikel 2 stelt de voorwaarden vast voor het recht op wachtgeld. Men moet tussen de 23 jaar en de pensioenleeftijd zijn en eervol ontslagen zijn wegens reorganisatie of om redenen van algemeen gemeentebelang (uitdrukkelijk niet wegens eigen falen/onbekwaamheid). Ook wordt hier het onderscheid tussen hoofd- en nevenbetrekkingen gedefinieerd op basis van een inkomensgrens van 20%.
• Artikel 3 bepaalt de duur van de uitkering. De duur is progressief gekoppeld aan het aantal dienstjaren: hoe langer de ambtenaar in dienst is geweest, hoe langer de periode van wachtgeld (variërend van de helft van de diensttijd tot de volledige duur van de diensttijd bij meer dan 20 jaar dienst). De verordening stamt uit de jaren '30, een periode van economische crisis (de Grote Depressie), waarin overheden genoodzaakt waren om enerzijds te bezuinigen en te reorganiseren, en anderzijds sociale vangnetten te formaliseren.

Opvallend is de laatste wijziging op 28 november 1941. In tegenstelling tot de eerdere wijzigingen die door de Gemeenteraad werden genomen, is dit laatste besluit genomen door de Burgemeester. Dit weerspiegelt de politieke situatie tijdens de Duitse bezetting van Nederland. De bezetter had de democratische gemeenteraden buitenspel gezet en voerde het 'leidersbeginsel' in, waarbij de burgemeester bij besluit (vaak onder toezicht van de bezetter) de verordeningen vaststelde. De spelling is de toen gangbare spelling-De Vries en Te Winkel, herkenbaar aan de buigings-n (den, zijner) en dubbele klinkers in open lettergrepen (verleenen, bekleede).