18 januari 1943. De Directeur (vermoedelijk van een gemeentelijke dienst, zoals de Marktdienst). Den Heer Wethouder voor de Levensmiddelen, te Amsterdam ("ALHIER"). [Handgeschreven, linksboven:] Verzonden 18/1
[Getypt, rechtsboven:] SV

den Heer Wethouder
voor de Levensmiddelen,
A L H I E R.

20/1/3 M. 18 Januari 1943.

Ten vervolge op mijn brief d.d. 11 Januari
jl. no. 20/1/2 M. heb ik de eer U beleefd te ver-
zoeken wel te willen bevorderen, dat het navolgen-
de communique deze week in de pers wordt opgenomen.
"De Burgemeester van Amsterdam brengt ter
openbare kennis van marktbezoekers en marktkooplieden,
dat de markten hier ter stede in verband met de
verduisteringsmaatregelen, uiterlijk een half uur v
vóór zonsondergang door de marktkooplieden moeten
zijn ontruimd.
Derhalve moeten de markten in de week van
Maandag 25 Januari tot en met Zaterdag 30 Januari
a.s. om 16.50 uur zijn ontruimd".

De Directeur,

[Handgeschreven aantekeningen linksonder:]
20/1/4
1/2 - 6/2
[Paraaf] Dit document is een verzoek om een publieke mededeling (communiqué) te laten plaatsen in de dagbladen namens de Burgemeester van Amsterdam. De kern van de boodschap is de aanpassing van de sluitingstijden van de Amsterdamse markten.

Vanwege de geldende verduisteringsvoorschriften moesten de markten een half uur voor zonsondergang volledig ontruimd zijn. Voor de specifiek genoemde week eind januari 1943 betekende dit een strikte sluitingstijd van 16:50 uur. De brief illustreert de bureaucratische afstemming tussen verschillende afdelingen van het Amsterdamse stadsbestuur tijdens de bezettingstijd. De datum, 18 januari 1943, plaatst dit document midden in de Tweede Wereldoorlog tijdens de Duitse bezetting van Nederland. Amsterdam stond op dat moment onder het gezag van de door de bezetter benoemde burgemeester Edward Voûte.

De "verduisteringsmaatregelen" waren essentieel voor de bezetter om te voorkomen dat geallieerde bommenwerpers zich op steden konden oriënteren. Deze maatregelen hadden een enorme impact op het openbare leven; winkels en markten moesten hun tijden aanpassen aan de stand van de zon. De Wethouder voor de Levensmiddelen had in deze jaren een cruciale taak vanwege de toenemende schaarste en de complexe distributie van voedsel via het bonnensysteem. De markten bleven belangrijke distributiepunten, maar stonden onder streng toezicht en strikte regels.