Handgeschreven verklaring/verzoekschrift. 31 mei 1943. Onbekend (waarschijnlijk een mede-eigenaar of gemachtigde van de firma). [Rechtsboven:]
A’dam, 31/5 1943

[Middenboven:]
Gew. Arbeidsbureau
Slachthuiskade [onderstreept]

[Linksboven in rood:]
85/19/J

[Hoofdtekst:]
Hiermede verklaar ik,
dat Gerardus Stroker,
geb: 19/2 1914, firmant
van de firma J.M.
Stroker-Tieman &
Zonen zeer bezwaarlijk
in de zaak kan worden
gemist, aangezien zijn
vader, medefirmant,
invalide is.

[Onderste deel, grotendeels doorgehaald:]
De werkzaamheden in
de loods, voor
gelegen in de A. Cuypstraat,
ook de visch welke op
jaar ook door de genoemde
Firma J.M.
aan het publiek wordt
tevens de vischverkoop * Onderwerp: Het document is een verzoek om vrijstelling (of 'Sperre') voor Gerardus Stroker (geboren 1914) van de arbeidsinzet tijdens de Tweede Wereldoorlog.
* Argumentatie: De reden voor het verzoek is dat de heer Stroker "onmisbaar" is voor de bedrijfsvoering van de firma J.M. Stroker-Tieman & Zonen. Dit wordt onderbouwd door het feit dat zijn vader, die eveneens firmant is, invalide is en de zaak niet alleen kan draaien.
* Sector: Uit de doorgehaalde tekst onderaan blijkt dat het gaat om een bedrijf in de vishandel ("vischverkoop"). De locatie van de activiteiten wordt specifiek genoemd: een loods aan de Albert Cuypstraat, een bekende Amsterdamse marktstraat.
* Status: De tekst onderaan is rigoureus doorgehaald, wat kan duiden op een herformulering van de verklaring of het feit dat deze specifieke details voor de ambtenaar van het Arbeidsbureau niet relevant werden geacht voor de kern van het verzoek. Dit document dateert uit mei 1943, een cruciale periode tijdens de Duitse bezetting van Nederland. In deze maand werd de Arbeitseinsatz (gedwongen tewerkstelling in Duitsland) aanzienlijk uitgebreid en strenger gecontroleerd. Het Gewestelijk Arbeidsbureau was het orgaan dat deze uitzendingen coördineerde.

Veel kleine ondernemers en familiebedrijven probeerden hun personeel of familieleden voor de zaak te behouden door hen als 'onmisbaar' te laten aanmerken. De firma Stroker-Tieman & Zonen was een visgroothandel/detailhandel. Gezien de leeftijd van Gerardus Stroker (29 jaar in 1943) viel hij direct binnen de doelgroep voor tewerkstelling in de Duitse oorlogsindustrie. De verwijzing naar de invaliditeit van zijn vader was een veelgebruikt sociaal argument om een vrijstelling te verkrijgen op humanitaire en economische gronden.