Ambtelijke correspondentie / adviesnota (pagina 2). (2

feit, dat de bedoelde maatregelen
niet genomen [waren] door de gemeentelijke
overheid, zoodat deze niet aansprakelijk
kon worden gesteld, die maatregelen
toch ook weder uitvloeisels van
de tijdsomstandigheden waren, zoodat
[een] dergelijke schadevergoeding tot
onafzienbare consequenties zou leiden.

Indien U dit standpunt deelt,
stel ik U voor den adressant te doen
berichten, dat aan zijn wensch niet
kan worden voldaan.
Indien U echter van meening is,
dat in het onderhavige geval aanleiding
[is] bestaat om kwijtschelding van
markt- c.q. standplaatsgeld te verleenen,
heb ik de eer U beleefd te verzoeken
wel te willen bevorderen, dat bij besluit
van den Regeringscommissaris, ingevolge
artikel 10 van de Verordening op de heffing
van markt-, standplaats- en vaartgelden,
aan marktkooplieden, die hun plaatsen
niet hebben mogen bezetten, op gronden
van billijkheid kwijtschelding van door
hen verschuldigd marktgeld wordt ver-
leend voor de periode van één kalender-
week en ingevolge artikel 32 van
voornoemde Verordening aan stand-
plaatshouders, die hun standplaats
buiten de markten niet hebben mogen
bezetten, eveneens op gronden van
billijkheid kwijtschelding van door
hen verschuldigd standplaatsgeld
wordt verleend voor de periode van
één kalenderweek.
Door deze kwijtschelding zou
de gemeente, [doorgestreept: naar geschat] aan
markt- en standplaatsgeld een bedrag De tekst op deze pagina vormt de afronding van een ambtelijk advies over een verzoek tot schadevergoeding. De opsteller voert twee belangrijke juridische en bestuurlijke argumenten aan:
1. Geen aansprakelijkheid: De gemeente is niet aansprakelijk omdat de maatregelen die tot de schade leidden niet door de gemeente zelf zijn genomen, maar een gevolg zijn van de algemene "tijdsomstandigheden".
2. Precedentwerking: Het toekennen van schadevergoeding in dit geval zou leiden tot "onafzienbare consequenties" (vele andere claims zouden kunnen volgen).

Als compromis stelt de ambtenaar voor dat, indien men toch iets voor de aanvrager wil doen, men kan kiezen voor een gedeeltelijke kwijtschelding van de marktgelden (voor de duur van één week). Dit zou dan gebeuren op basis van "billijkheid" (redelijkheid), steunend op specifieke artikelen uit de lokale verordening. Het taalgebruik en de verwijzing naar de "Regeringscommissaris" en "tijdsomstandigheden" plaatsen dit document nagenoeg zeker in de periode van de Duitse bezetting van Nederland (1940-1945). "Tijdsomstandigheden" was een veelgebruikt eufemisme om beperkingen door de oorlog of de bezetter aan te duiden zonder deze direct bij naam te noemen.

Marktkooplieden en standplaatshouders werden in deze periode vaak getroffen door spertijden, vorderingen van terreinen of verboden op bijeenkomsten, waardoor zij hun nering niet konden uitoefenen. De overheid probeerde hier administratief mee om te gaan door enerzijds strikt vast te houden aan de regels om de kas te spekken, maar anderzijds kleine handreikingen te doen om sociale onrust te voorkomen.