[Linksboven, in gedrukt kader]
BIJBLAD VAN:
M. No. 20/48/1, 1941.
DOORGEZONDEN: 10/12-'41.

[Rechtsboven]
Oproepen 24-12-'41
de Meer [handtekening] 25 [in blauw potlood]

[Rechts midden]
B. Nunes Vas Roodeveldt
pl. Ten Katestraat van 2 Dec '40 -
- 3 Nov '41.
Na 3 Nov '41 pl. 107 Gazenmarkt;
per 1 Dec '41 bedankt.

[Midden links]
modelbr.
↓ D
Aan B. Nunes Vas Roodeveldt
kan m.i. worden bericht, dat
de door hem gevraagde verklaring
niet kan worden afgegeven.
Zie rapport Renz
12-1-'42
de Meer [handtekening]

[Rechtsonder]
Th Vrij B 12/12 '41
rapport 15-12-41
de Heer
Blijkens ambtl. rek. waarover heeft
Th. Renz op 31 oct j.l. verklaard,
dat betrokkene met Koch
heeft gestaan.
Th Renz, op welke markt heeft
h. deze gestaan?
Mut. 17/12 '41

[Linksonder]
onger. p. 6/12 '41
10/1 - 12 Jan
p 9/1 '42

[Linksonder, gedrukt]
Alg. Zaken Model No. 14
10.000-10-1937-1016 Het document is een verslag van een ambtelijke afhandeling betreffende Bernard Nunes Vas Roodeveldt. De kern van de tekst is de beslissing (gedateerd 12 januari 1942) dat een door hem aangevraagde verklaring niet kan worden afgegeven.

De reden voor deze weigering lijkt te liggen in inlichtingen verstrekt door ene Th. Renz. Renz heeft verklaard dat betrokkene "met Koch heeft gestaan". Gezien de verwijzing naar een "markt" en de Ten Katestraat (een bekende Amsterdamse marktstraat), duidt dit erop dat Nunes Vas Roodeveldt waarschijnlijk marktkoopman was. De term "met iemand staan" betekent in dit jargon het gezamenlijk exploiteren van een marktkraam. Er wordt specifiek gevraagd op welke markt dit was, wat suggereert dat de persoon "Koch" mogelijk een negatieve reputatie had bij de autoriteiten of dat de samenwerking niet conform de toen geldende (anti-Joodse) regelgeving was. Dit document stamt uit de periode van de Duitse bezetting van Nederland. De naam Nunes Vas Roodeveldt is een typisch Sefardisch-Joodse naam. In januari 1942 was de uitsluiting van Joden uit het openbare en economische leven in volle gang.

Joodse markthandelaren werden in deze periode zwaar getroffen door restricties; zij mochten vaak alleen nog op speciaal aangewezen "Joodse markten" staan. De weigering van een officiële verklaring door de politie of Algemene Zaken betekende in die tijd vaak dat iemand zijn beroep niet meer mocht uitoefenen of dat verdere repressieve maatregelen volgden. De bureaucratische precisie waarmee de bewegingen en associaties van deze burger werden vastgelegd, is kenmerkend voor het apparaat dat de vervolging faciliteerde. B. Nunes M. No Politie