Brief (doorslag) 19 juli 1943 De Directeur (wnd.) van de Centrale Markt Amsterdam Den Heer Wethouder voor de Levensmiddelen, alhier (Amsterdam) 77/31/3 M. 1 19 Juli 1943. SV.

Den Heer Wethouder
voor de Levensmiddelen,

A l h i e r.

In bijlage dezes doe ik U toekomen afschrift van een op 13 Juli jl. door de chef-marktopzichter Joghems opgemaakt rapport waaruit blijkt, dat C. van Soest, Van Bossestraat 38, alhier zich op de Centrale Markt heeft schuldig gemaakt aan diefstal van een bosje wortelen.
Ingevolge het bepaalde in artikel 35 lid 1 van het Reglement op de Centrale Markt heb ik Van Soest gestraft met ontneming van het recht van toegang tot die markt voor den tijd van veertien dagen, namelijk van Woensdag 21 Juli tot en met Dinsdag 3 Augustus 1943.
Ik ben van meening, dat Van Soest voor langeren tijd van de Centrale Markt moet worden geweerd en ik geef U mitsdien beleefd in overweging wel te willen bevorderen, dat Van Soest in aansluiting op mijn straf, overeenkomstig het bepaalde in het tweede lid van bovenaangehaald artikel, door den Burgemeester van Amsterdam wordt gestraft met ontneming van het recht van toegang voor den tijd van 4 maanden, zulks met ingang van Woensdag 4 Augustus 1943.

De Directeur,
wnd. Deze brief is een formeel verzoek van de waarnemend directeur van de Centrale Markt in Amsterdam aan de wethouder voor Levensmiddelen. De aanleiding is de diefstal van een "bosje wortelen" door ene C. van Soest op 13 juli 1943.

Hoewel de directeur op basis van het marktreglement zelf al een toegangsontzegging van veertien dagen heeft opgelegd, vindt hij dit onvoldoende. Hij verzoekt de wethouder om bij de burgemeester aan te dringen op een veel zwaardere sanctie: een toegangsverbod van vier maanden. Dit illustreert de strenge handhaving en de zware consequenties voor kleine vergrijpen op de markt in oorlogstijd. Het document dateert uit juli 1943, een periode waarin Nederland bezet was door nazi-Duitsland. De Centrale Markt in Amsterdam (nu het Food Center Amsterdam aan de Jan van Galenstraat) speelde een cruciale rol in de voedselvoorziening van de stad. Door de oorlogsomstandigheden was er sprake van schaarste en distributie via een bonnenstelsel.

Diefstal van levensmiddelen, hoe klein de hoeveelheid ook (zoals een enkel bosje wortelen), werd in deze context zeer hoog opgenomen. Voor handelaren betekende een toegangsverbod tot de markt feitelijk een beroepsverbod en daarmee het verlies van inkomen. De betrokkenheid van de burgemeester (destijds de door de bezetter aangestelde regeringscommissaris Edward Voûte) bij dergelijke relatief kleine zaken toont aan hoe strak de controle op de voedselketen was georganiseerd. Opmerkelijk is dat voor een ogenschijnlijk klein vergrijp een buitenproportioneel zware straf wordt geadviseerd. C. van Soest